a Fabric University

Developed by students from “An Inconvenient Studio” at the Institute for Digital Fabrication of Ball State University, MorphoLuminescence utilizes an understanding of fashion photography to find its form and provide optimized lighting, enhancing the experience of trying on clothing. A three-point lighting set up is commonly used by fashion photographers, arranging a bright key light above eye level, in combination with softer fill and back lighting to create subtle shadows and a three dimensional effect.

Comprised of custom laser-cut “petals”, “stems”, and hinges, Morpholuminescence was pre-assembled for testing prior to shipping in pieces to the SPOT ON SCHOOLS exhibition in Florence, Italy. MorphoLuminescence provides variably tuned hue and light intensity levels in order to affect the fitting room experience and adapts its form to accommodate changes in the space. In its idle state the dimly lit surface of petals hangs free, signaling to consumers that it is ready for use. Through simple infrared sensors, human presence and variations in the space are analyzed, initiating its state of change.

Differences in height are read by the sensors and interpreted by two Arduino microprocessors which drive servo-motors, in order to actuate the surface. MorphoLuminescence amplifies the experience of the individual by expanding and contracting, recognizing when a user is bending over or reaching up to remove clothing, only arriving at its state of pose when the consumer is ready. In this final state, each panel of the surface is backlit with an individual light source. Relative to the ratios of the three-point lighting set up, more illumination occurs where the density of panels increases. MorphoLuminescence focuses on efficient, optimized lighting for the individual, as well as physically amplifying the experience of change in a fitting room.

Team: Elizabeth Boone, Eric Brockmeyer, Adam Buente, Kyle Perry

Faculty: Mahesh Senagala, Joshua Vermillion
 

the Gobi desert, an Ordos city

This project by Margot Krasojevic is for the design of two cable car stations along the edge of the Gobi desert, starting from Ordos city, the trail leads into the desert, a major tourist attraction. The form developed using a computer software which applies the dynamics and physics in order to simulate a specific environment, such as the Ordos desert, this helps understand caustic light patterns predicting the form’s influence within it’s environment. An important mechanical test rather than purely a formal gesture.

The form optimises the use of dichroic and holographic film in glass cladding, which helps to adapt to the specific site conditions and their extreme temperatures and reflectivity. A lightweight organic roof structure floats on top of a concrete plinth. The artificial landscape functions as a relief in which various movements and circulations are inscribed. The Roof Shell’s fluid shapes and organic contours mimic the nature of the ever changing sand dunes, like it’s environment the structure is never seen in the same way twice. Large cantilevers and small touch down areas underline a floating appearance of the dichroic illusion stations.

The form allows for air to circulate and cool the interior, the plinth prevents conduction of heat from the immediate environment. The structure is lifted from the ground permitting a breeze to move through the pre-cast concrete primary structure.

e Volo

Kumar Loves to be Recycled

The main inspiration for this project designed by Santosh Kumar Ketham is to explore the theme of re-using material collected from construction sites, including rusted steel and painted metal.

The pavilion to be located in Karmelitermarkt (market square) area of Vienna, will house a theatre for Indian Classical Music in addition to accommodating a small museum and other ancillary facilities. The lower level occupies performance zones and the upper level will have a concert hall.

The project aims to deploy mutation brought about by fire as the primary generator of pavilions geometry and disposition; transforming the site into heterogeneous ensemble of forms unified by functional distribution. The pavilion also aims to address the tension between what exists as an immediate built context and its intended use as a cultural promenade and gathering.

In the focused sensation of pointing and clicking that is more like painting than engineering. Image-forms are the product of speed up and slow down, slice and blend, fuse and separate. Yet, Investigating and applying the possibilities of emerging theories and test new design territories such as scripting, biogenetics, genetic codification, new materials and cellular systems are used for developing and presenting the design.

e Volo

Ηλιακοί επί Ψύξης

Οι ηλιακοί συλλέκτες που εγκαθίστανται στις στέγες κτηρίων, δεν παρέχουν απλώς καθαρή ενέργεια, αλλά λειτουργούν και ως σκίαστρα, τα οποία βοηθούν τα κτήρια να παραμείνουν δροσερά, υποστηρίζει ομάδα ερευνητών από τη Σχολή Μηχανικών Τζέικομπς του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια.

Χρησιμοποιώντας δεδομένα που συνέλεξαν μέσω θερμικών απεικονίσεων, είδαν ότι κατά τη διάρκεια της ημέρας, η οροφή ενός κτηρίου –στην προκειμένη περίπτωση, ενός εργαστηρίου- ήταν κατά 2,8 βαθμούς Κελσίου χαμηλότερη σε σχέση με αυτήν ενός άλλου κτίσματος, με εκτεθειμένη οροφή. Η διαφορά αυτή, όσο μικρή κι αν ακούγεται σε κάποιους, επηρεάζει σημαντικά και τις ενεργειακές δαπάνες του κτηρίου, καθώς μειώνει κατά 38% το «ετήσιο φορτίο ψύξης», το ρυθμό με τον οποίο η θέρμανση διαφεύγει από έναν ελεγχόμενο χώρο και την ποσότητα που απαιτείται για τη διατήρηση σταθερής θερμοκρασίας.

Ο ʼντονι Ντομίνγκες, μεταπτυχιακός φοιτητής που συμμετείχε στο πείραμα, εξηγεί πώς οι συλλέκτες θωρακίζουν τα κτήρια από το ηλιακό φως. «Αντί ο Ήλιος να χτυπά τη στέγη, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα η θερμότητα να περνά στην οροφή του κτηρίου, χτυπά τα ίδια τα φωτοβολταϊκά, ενώ πολλή θερμότητα απομακρύνεται χάρη στον άνεμο που φυσά ανάμεσα στους συλλέκτες και στη στέγη», λέει ο Ντομίνγκες. «Τα οφέλη είναι ακόμη μεγαλύτερα εάν δημιουργηθεί μεγαλύτερο κενό, ώστε ο αέρας να κυκλοφορεί αποτελεσματικότερα ανάμεσα στο κτίσμα και το συλλέκτη».

Επιπλέον, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τη νύχτα, οι φωτοβολταϊκοί συλλέκτες παρέχουν θερμομόνωση, με αποτέλεσμα να μειώνονται τα τιμολόγια θέρμανσης κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

«Υπάρχουν πιο αποτελεσματικοί τρόποι να ψύξει κανείς παθητικά ένα κτήριο, π.χ. ειδικές μεμβράνες σκεπών», λέει ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, καθηγητής Γιαν Κάισλ. «Εάν όμως σκέπτεστε να εγκαταστήσετε ηλιακούς συλλέκτες, ανάλογα και με τις θερμικές ιδιότητες της στέγης σας, μπορείτε να περιμένετε μεγάλη μείωση της ποσότητας ενέργειας που δαπανάτε για την ψύξη της κατοικίας ή της επιχείρησής σας».

Η μελέτη, που χρηματοδοτήθηκε από τη NASA και τα αποτελέσματα της οποίας πρόκειται να δημοσιευτούν στην επιθεώρηση Solar Energy, είναι, κατά τους ερευνητές του αμερικανικού πανεπιστημίου, η πρώτη που εξετάζει αυτό το επιπρόσθετο όφελος των φωτοβολταϊκών.

a Cultural Domesticity

This thesis by Brandon Clifford posits that our conventional understanding of domesticity is in direct relation to a cultural assumption about property ownership – permanence, prosperity, growth – and, in turn, claims that this relationship is currently in a state of crisis (we move now more than ever and foreclosure rates are through the roof).  This assumption of permanence has served as the foundation for a variety of disciplines – architecture, urban planning, real-estate, the building industry – but our increasing condition of impermanence forces us to reexamine how these disciplines respond.  This project proposes a method of making that operates in direct correspondence with the ebb and flow of property fluctuations, and is demonstrated through multiple scales of architectural design.

The specific method of making is a customizable cnc hot-wire cut EPS foam block unit of construction that is rapidly post-tensioned to a pre-cast concrete foundation.  This foundation serves as the hub to sync the architecture to infrastructure services.  It houses all the irreducible elements of the architecture – water, electricity, structure.  The remaining foam enclosure is impermanent and responsive.  It is ever changing.  In shrinking cities, where vacancy is plenty and motivation to move in is little, this proposal provides an extremely inexpensive and rapid method of making that can accommodate events, or local rentals, or seasonal visitors.  By removing the burden of permanence, which architecture and these other disciplines have operated with, temporal tenancy hopes to accommodate alternative methods of architecture and occupation that have previously been subsumed under this reign of permanence.

e Volo

a Stadium in a Piece of...

Herzog & de Meuron’s project for the new Bordeaux stadium is an expression of fundamentally new architecture. The pure shape of the volume, by contrast to its light and open structure, creates an at once monumental and graceful architectural piece elegantly suited to the grand landscape of Bordeaux.

Stadium architecture combines three constitutive elements: the bowl containing the game and its spectators, the concourse as the transitional element between the playing field and the outside surroundings and, finally, the overall appearance. Herzog & de Meuron’s approach is to reinterpret these three elements in light of the site-specific characteristics: the resulting architecture is thus one-of-a-kind, reflecting the intrinsic features of the site.

We aim to present an architectural object in which highest functional quality is combined with a unique identity. We are confident that allying these two criteria, functionality and strong identity, endows our project with an emotional dimension that the public can feel, and that is inextricably bound to the stadium’s traditional role of staging sports.

Seating a maximum of some 43,000 persons, the bowl embraces the game area, its geometry affording optimal visibility for all, together with the maximum flexibility of capacity and usage.

The stadium bowl consists in two superposed tiers divided into four sectors and protected from the elements by the roof. Consisting of a multitude of concentric strips, the ceiling’s homogeneous appearance guides the gaze to the playing field, while allowing sunlight to seep through thanks to the strips’ angle of slant. This open ceiling structure does not show through on the inside of the stadium, to avoid distracting the spectators’ attention.

Raising the bowl above ground level is a compact base integrating all the programmatic functions into a uniform and symmetrical volume. This plinth includes the VIP loges and salons evenly distributed east and west as well as media areas adjacent to the spaces dedicated to players.

The simplicity and pure lines of the architecture characterizing the bowl and its base guarantee a smooth flow of spectators and easy orientation.

a Dam...a Bypass Bridge

This project designed by Stephan Sobl is a casino resort, a satellite alternative to Las Vegas, located on a dramatic site between the Hoover Dam and the Bypass Bridge. The resort caters to various 21st century vices including entertainment (concert venues, MMA Fighting), gambling and luxury living. The architectural challenges I dealt with were taking the convential vertical tower, including its plynth and orientation, and turning it upside down.

Architectural elements: The massing layout is construed by the event space on top with a framed view of the Hoover Dam; the modern casino underneath leading to the hotel lobby and the hotel itself. At the bottom of the tower there is a dramatic area for happenings and ceremonial occasions. It also includes a breakfast room and high-end dining with the elevator core floating above the space; a glass floor providing views to the ground; and terraced floor slabs.

In terms of circulation, there are several ways leading into the plynth of the tower, including car circulation; and viewing platforms. The bridge circulation focuses on 3 elements: structural details of the Bypass Bridge, openings to the Hoover Dam, and breathtaking diagonal views of the hanging tower with a constant interplay of plunging and emerging.

Once you arrive at the entrance of the tower, you enter the hanging structure through the supportive strings leading you down through the casino into the hotel lobby. The structural system is divided into 3 tectonics: – a massive concrete structure building the cantelivar for the hanging tower – a lightweight hanging tower – a metal shell embracing the structure. The way I generated the tower is with a partical simulation based on gravity. In order to achieve structural logic the stings are rotated clockwise and counter clockwise. The metal shell provides shading and natural wind cicrulation for the tower of which its panels are orientating themselves according to changing wind conditions.

e Volo

a Blue Room is a Proposal!

BLUE ROOM is an installation proposal that translates and complement the brand’s juxtaposition of soft silhouette and architectural lines in their work into the scale of the retail environment. We began with an idea about the insertion of a translucent lining that would contrast with the rectilinear envelope of the existing space and act as an atmospheric veil to separate and define areas for the display of merchandise. To connect the two geometries together, we devised a series of structural frames for the new surface that would continue onto the perimeter walls, floor and ceiling and translate into different elements, including shelving standards, clothing stands, and lighting. These linear frames act as seams that literally connect edges and create continuities across disparate surfaces. The materiality of the liner was envisioned as a stretchy translucent textile that would create atmospheric layers that allow a sense of discovery in what is essentially a very small space. We chose the fabric colors, a mid-range blue layered with a lighter blue, to literally convey a sense of atmosphere and to also recall an exotic environment that could be understood as water or sky, which might be particularly appropriate for resort wear, which we understand will be part of the collection on display. The form of the liner was intended to evoke a sense of an ephemeral shape or space like a wave or a cloud, and the shape and translucency has the ability to hold light and give it a volumetric quality. This surface could also be a place for image projections to convey an animated sense of atmosphere. The clothing display will be comprised of brushed aluminum standards and reclaimed wood planking that will be routed to provide a means for both shelving and hanging pieces. The changing room and cashwrap are enveloped in a second bi-directional wave that also leads back to the VIP room.

We plan to employ a combination of digital and analog fabrication techniques and a range of material effects to construct this installation. The structural ribs for the new surface are to be double-layer laser-cut plywood ribs with staggered joints. The two layers will be used to sandwich the fabric panels together to comprise the surface. The fabric panels will be constructed from a translucent nylon-spandex mesh in two contrasting layers. Fluorescent tube lights wrapped with colored cellophane will be mounted in linear configurations onto the existing walls, floor and ceiling. The raised floor will be a plywood platform with slots to house the fluorescent tube fixtures. We will use a CNC mill to create routed profiles in the shelving to allow for a variety of presentation options from standard linear arrangements to separately-spaced featured displays.

Design: Barker Freeman Design Office
Text: Alexandra Barker, AIA LEED AP

a Silk Street

Silk Street is a proposal for a digital textiles supercenter in Chennai, India. A skyscraper, woven in limecrete and bamboo, crosses and combines traditional textile weavers with high-tech industries to instigate an Indian urban manifesto.

The shape of the building is sculpted and entwined. Its structure reflects the nature of the materials that form it and inspire it. Threads of limecrete are cast in plastic gas pipes that peel away once the limecrete is set. The skin of the building is a double skin fabric, evoking the simplicity of bamboo and cloth scaffolding. The building is very colorful reflecting the exhuberance of color in India.

e Volo
 

to Create Spaces

The proposal by Moatasem Esmat of the Mataria Engineering School for a new Fine Arts Center in Helwan, Egypt represents a mix of architectural principles that stand for a new age of architectural design and sustainability. The project is designed as series of surfaces that emerge from the ground to create inhabitable spaces. The geometry has been carefully designed according to solar exposure, wind currents, and maximum rainwater collection. The roof is a continuos green park perforated at different areas to create courtyards that provide natural light and ventilation to all interior spaces. Among the different areas there is an exhibition hall, convention center, and academic buildings.

e Volo

wORLD Architecture

More often than not, the production of industrial buildings is driven by concerns arguably limited by engineering solutions and time and cost implications. As the initial resources in a growing economy are strongly focused on fostering production, the above stated phenomenon is fairly understandable. Architects, today, are often seen as a retarding factor in the process. Their services are largely directed towards conventional designs of ancillary buildings, thus negotiating strangely within residual space and serving as stimulants amidst the otherwise lackluster environment. This fundamental disconnect between the engineer’s and the architect’s work scope are rarely challenged, but contribute sadly to an uninspiring built environment. Dialogue: A very early and highly appreciated involvement of the clients in our designing and ideation helped the entire client team to gradually accept the future industrial context as the key to development of the brief for all ancillary buildings.

 

The enthusiasm was unanimously shared and available building products such as cement corrugated & flat sheets, partition panels and galvanized framing systems manufactured within the main plant and commonly used as economical building solution were selected to represent great opportunities in building expression. Climate: Although seasonally, but scorching heat and furious rains pose a major threat to the built fabrics in most parts of India. Our mission, therefore, has always been to find affordable and unconventional solutions to reduce operational cost. The umbrella, a timeless and an extremely economical device, inspired us to develop a shading system provided by corrugated cement sheets around steel frame construction for roof and elevation of the first floor. The glare of the sky is cut off by drawing this cladding very low, thus maintaining the views. Subsequently, loss of significant natural light has been compensated for by a linear skylight running all along the cantilevered building length. The exterior and interior tactile quality of the building appears to be robust and powerful during the day as the sunrays strike the undulating orange surface. Construction: I t was very important to develop an elegant light weight structural system that would equally enthuse engineers & architects and eliminate a common bias towards bulky and uninspiring industrial construction. Workers have started taking pride and enjoy a walk through their new found environment, all generated by a small team of contractors from Kolkata in an architectural hinterland of India.

 

 

elevated Inspired

Elevated Brood by Paul D Nicholls is a masterful display of the application of nature inspired architecture. The structure is situated in London’s Hyde Park, on the bank of Serpentine Lake. Its combination of steel and polycarbonate support elements creates a striking architectural imagery.

The project was shortlisted in the 2007 Riba Student Awards. The Brood is the attachment, shelter and protection of a mother’s young. The Paper Nautilus was the main inspiration for the aquarium. It imitates the way it hangs its eggs from the strongest part of its shell by the placement of exhibit displays. The elevated, shell-like structure is a “brood” for the display chandeliers that can be lowered independently via remote control by the visitor. The maintenance of the fish decreases the further out onto the water they are, inside the linear repetition of the chandeliers themselves, coupled with the solar lilies, the further structures become almost completely independent. Elevated Brood also encourages a graceful use of water by forming a strong relationship with the Serpentine Lake.

From a strictly architectural perspective the presentation is an excellent example of a collective set of drawings and illustrations made in a way to reinforce the ideas and thoughts behind the project itself.

e Volo

arquitectura, Arquitectura...

DSSH Bridge is designed by sanzpont [arquitectura] for the Building to Building Pedestrian Bridge International Challenge.

Dynamic Reaction: Being a flexible tensile structure, by applying more tension to different points, a technological dynamic deformation can be achieved in response to the people crossing the bridge. It becomes a living element that responds to its use.

Sustainable Design: The tensile skin incorporates Foldable Photovoltaic Solar Panels capturing energy from the sun to generate and supply electricity from a clean and sustainable energy. This makes the bridge self-sustainable. To go beyond green, the design includes Plants that clean and purify the air, transforming the pollution of the city in pure oxygen. Plants and the Breathable Membrane make a greener environment and a clean pedestrian tunnel.
Led RGB Technology: Linear LED technology glow the structure of the bridge at night, creating art with light of low power consumption. This emphasizes the fluid and organic forms and creates different sensations.

a Diamond Pavilion

Various Architects‘ project “Yorkshire Diamond” was a finalist in the open international competition for a mobile pavilion for Yorkshire Forward. The Yorkshire Diamond Pavilion is a unique and iconic venue that is designed to represent Yorkshire Forward at events around Yorkshire and Humber or further abroad.

The project is an attraction in itself with a striking exterior in the form of inflatable tubes arranged in the atomic structure of diamonds. The 20 x 26 x 10 meter diamond grid volume is mined out to form a cavernous interior space reminiscent of the coal mines of Yorkshire. Light and air shafts pierce the structure providing natural light and ventilation. At night the translucent shafts and outer skin radiate light in all colors and directions like a diamond twinkling in the sunlight.

A focus on flexibility gives the pavilion multiple configurations which allow it to be used for everything from small gatherings to large conferences or public presentations. The voluminous internal space will surprise and delight when installed in close quartered public squares. The pavilion can also be turned ‘inside out’ to open up a large covered area to open outdoor spaces to create the ultimate mobile venue for concerts or big-screen events.

Innovative sustainable features that can generate energy during transport and while installed, together with lightweight recyclable materials will demonstrate Yorkshire Forward’s commitment to the environment wherever the pavilion is situated. Creative new uses of existing proven technologies make this pavilion design possible to produce and operate for a reasonable price.

e Volo

To Water the Future

Terreform ONE was pleased to announce the semifinalists of: Water as the 6th Borough: Open International Design Competition to Envision the Sixth Borough of New York City. The competition called for ideas for the NYC Blue Network and E3NYC, The World Largest Clean Tech Expo. The propositions ranged from: expanding waterborne transportation, linking the five boroughs with transit hubs, incorporating ferries, water taxis, bike shares, electric car-shares, and electric shuttle buses, as well as providing in-water recreation, educational events, cultural activities, pavilion halls, and climate resilience.

The competition drew 256 people in 86 teams from 18 countries and four continents. It became a big challenge to narrow them down to 30 semifinalists. From here, the jury has a really difficult job to select the winners. The semifinalists will remain anonymous until the winners are announced. The jury panel, chaired by NYC Planning Commissioner Amanda Burden will meet in a closed session on July 14, 2011 at the AIA New York Chapter: Center for Architecture. The winners are going to be announced on July 28, 2011.

e Volo

ORN8, Greece and Tectonic Systems

0RN8 is interested in pursuing the creation of novel interiorities through the articulated elaboration of experimental and existing structural systems. The development and differentiation of each tectonic system experiment that is under analysis occurs within the defining parameters of the system’s own inherent logic. The team’s design research work commenced with a variety of parametric design studies, where the issues of frame and fabric were investigated, along with the notion of generating multilayered, tectonic systems, where each of the layers was generated in an autopoietic manner.

After experimenting with generic parametric systems, the filigree interiors of the Gothic tectonic systems were chosen, as historical precedents that are the most efficient, in terms of aesthetic richness, qualitative differentiation, piecemeal construction and part-to-whole relationship intensities. Using the Gothic vault bay tectonic system as a starting point, an analysis of arch, rib and profile curvatures, as well as variable thicknesses and depths takes place, in an attempt to parameterize the entire vault bay structural system.

This parameterization will eventually lead to the creation of a novel, autopoietic and parametric, proto-design system, which will give birth to a variety of inherently multi-systematic and adaptive interiorities.
Using a set of operations based on parametric component models and scripting, a rigorous re_evaluation and reinterpretation of the Gothic tectonic system is achieved. The research design process suggested in this thesis preparation document commences from basic parametric experimentations, which are based on the apprehension of the Gothic system as one of rigorous and consistent construction and articulation, as well as a system of force transmission and equilibrium. Further modeling and scripting experimentation with the concepts of the parameterization of the Gothic vault bay, of field component organizations, of globally affected field and mesh geometries, as well as coloration differentiation induced, form_generating patterns, inform the current system deployment tactics. The outcome of the aforementioned design research process will be the creation of interiorities of multi_layered complexity and differentiation; eventually, these will be generated intrinsically and autogenously in_situ, and constructed according to contemporary prototypical design and fabrication protocols, based on the current AA Design Research Laboratory’s agenda.

oRN8: Gerry Cruz [Mexico], Spyridon Kaprinis [Greece], Natalie Popik [Kazakhstan/USA], Maria Tsironi [ Greece]

e Volo

Οι Εταιρίες για το ΦΒ στην Κοζάνη

Ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση της διαδικασίας Εξεύρεσης Μακροχρόνιου Στρατηγικού Εταίρου για την κατασκευή και λειτουργία ενός Φ/Β σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος περίπου 200MW στο Νομό Κοζάνης, την κατασκευή και λειτουργία ενός εργοστασίου παραγωγής φωτοβολταϊκών συστημάτων αλλά και στην από κοινού ανάπτυξη και άλλων έργων ΑΠΕ στην περιοχή, όπως ανακοινώθηκε από τη ΔΕΗ.

Τα κριτήρια της πρώτης φάσης ικανοποίησαν 15 από τις 21 εταιρείες που κατέθεσαν σχετική πρόταση στην Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος.

Η ΔΕΗ Ανανεώσιμες, σε συνεργασία με τους τεχνικούς και νομικούς της συμβούλους ετοιμάζει την 2η φάση που αφορά σε Πρόσκληση Υποβολής Προτάσεων και στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα θα προσκαλέσει τις εταιρείες αυτές να καταθέσουν ολοκληρωμένες προσφορές για την επιλογή του στρατηγικού εταίρου.

Οι εταιρείες που θα κληθούν να συμμετάσχουν στη 2η φάση (υποβολή ολοκληρωμένων προσφορών) είναι οι εξής:

1. AES Solar Energy Limited (ΗΠΑ)

2. Centrotherm Photovoltaics AG - Dongfang Electric International Corporation - DTS Hellas S.A. (Γερμανία - Κίνα - Ελλάδα)

3. China North Industries Corp. - ΑΤΕΣΕ Α.Ε. (Κίνα - Ελλάδα)

4. Enolia Energy S.A. – ITOCHU Corporation – Abeinsa Ingeniera y Construccion S.A. - Solar Cells Εναλλακτικά Συστήματα Παραγωγής Ενέργειας Α.Ε. – Yingli Green Energy Holding Co. Ltd - Phoenix Solar AG (Ελλάδα - Ιαπωνία - Ισπανία - Κίνα)

5. Κοινοπραξία ESSE s.rl.: Enel Green Power Spa - Sharp Corporation - Sharp Electronics Spa (Ιταλία - Ιαπωνία)

6. J&P AVAX S.A. - Sorgenia SpA - Würth Solar GmbH Co., KG (Ελλάδα - Ιταλία – Γερμανία)

7. Lanco Solar International Ltd (Ινδία)

8. Κοινοπραξία Μακεδονική Φωτοβολταϊκή: Ελλάκτωρ Α.Ε., ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή Α.Β.Ε.Τ.Ε., ΙΝΤΡΑΚΑΤ, DAMCO Energy S.A., Διεθνής Κατασκευαστική A.T.T.N.E. (Ελλάδα)

9. Q-Cells SE - REC - Schneider Electric (Γερμανία - Νορβηγία)

10. Siemens AG - Siemens A.E. (Γερμανία)

11. Sojitz Corporation - ISOLUX INGENIERIA S.A. (Ιαπωνία - Ισπανία)

12. SPWR Solar Energeiaki Hellas (100% θυγατρική της SunPower Corp.) - METKA Α.Ε. (ΗΠΑ - Ελλάδα)

13. SunEdison Hellas Solar Energy S.A. (μητρική: ΗΠΑ)

14. Toshiba Corporation - Mitsubishi Corporation (Ιαπωνία)

15. Yingli Green Energy Holding Co. (Yingli Solar) (Κίνα)

Αυθαίρετα σε Νόμιμη Βάση

Ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, Νίκος Σηφουνάκης, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, που παραχώρησε με θέμα την παρουσίαση προγράμματος εκπόνησης μελετών για τη θεσμοθέτηση μορφολογικών κανόνων στη δόμηση και την αρχιτεκτονική σε μικρούς οικισμούς της χώρας και σε περιοχές εκτός σχεδίου, χρησιμοποίησε τον όρο «νομιμοποίηση» για την πολιτική που πρόκειται να ακολουθήσει το υπουργείο Περιβάλλοντος στα αυθαίρετα, παραπέμποντας ωστόσο σε λογική τακτοποίησης κατά το πρότυπο των ημιυπαίθριων.

Αναφερόμενος στους σχεδιασμούς που γίνονται στο πλαίσιο του σχετικού νομοσχεδίου, το οποίο προωθείται, ο υφυπουργός μίλησε για τη θεσμοθέτηση του «περιβαλλοντικού ισοζυγίου», ως εργαλείου που θα συνεισφέρει στην ενίσχυση της περιβαλλοντικής προστασίας και στην οριστική διευθέτηση του ζητήματος.

Για τα υπάρχοντα αυθαίρετα εντός σχεδίου, σύμφωνα με την τοποθέτηση, ο ιδιοκτήτης θα πρέπει να αγοράσει συντελεστή δόμησης, προκειμένου να νομιμοποιήσει την πολεοδομική παρανομία που έχει κάνει, όταν αύξησε τον κτιριακό όγκο του ακινήτου χωρίς την απαιτούμενη οικοδομική άδεια.

Παραλλήλως, ο ιδιοκτήτης θα πρέπει να αποκτήσει πιστοποιητικό αρχιτεκτονικής- πολεοδομικής ένταξης, βάσει του οποίου θα τακτοποιήσει τις πολεοδομικές παραβάσεις, πληρώνοντας ένα πρόστιμο που εικάζεται ότι θα είναι μικρότερο από τα ισχύοντα.

Οον αφορά στα αυθαίρετα εκτός σχεδίου πόλεως, θα προβλέπεται, πέραν των νέων προστίμων ανέγερσης και διατήρησης, το ύψους των οποίων θα καθοριστεί ανάλογα με την κατηγορία που θα υπαχθεί το ακίνητο, η αντιστάθμιση των νόμιμων προϋποθέσεων δόμησης, είτε με χρηματικό αντάλλαγμα, που θα δίδεται προς το δήμο για την υλοποίηση περιβαλλοντικών δράσεων, είτε με εισφορά γης.

Για το πρόγραμμα εκπόνησης μελετών για τη θεσμοθέτηση μορφολογικών κανόνων, για τη δόμηση και την αρχιτεκτονική στους μικρούς οικισμούς της χώρας και σε περιοχές εκτός σχεδίου, που παρουσίασε χθες ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Νίκος Σηφουνάκης, τόνισε ότι έχει στόχο τη διαμόρφωση εξειδικευμένων πλαισίων δόμησης για κάθε περιοχή της χώρας, που θα αναδεικνύουν την ποικιλία της τοπικής αρχιτεκτονικής και πολεοδομικής φυσιογνωμίας.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα, σε κάθε περιφερειακή ενότητα (τέως νομό) -πλην της Αττικής και του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης- θα εκπονηθεί μια μελέτη για την αναγνώριση της τοπικής αρχιτεκτονικής φυσιογνωμίας και τη θεσμοθέτηση μορφολογικών κανόνων δόμησης. Το πρόγραμμα αφορά συνολικά στην ανάθεση 48 μελετών, που θα καλύπτουν το σύνολο της επικράτειας.

Οι μελέτες έχουν χωριστεί σε μικρές, μεσαίες και μεγάλες, ανάλογα με τη γεωγραφική μορφολογία και έκταση του χώρου, καθώς και το πλήθος των οικισμών που η μελετητική ομάδα καλείται να καλύψει.

Αντικείμενο των μελετών, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που έχουν τεθεί, οι εξειδικευμένοι κανόνες δόμησης που θα παραχθούν για κάθε περιοχή της χώρας, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις σύγχρονες απαιτήσεις του σχεδιασμού.

Τα αναμενόμενα οφέλη από το πρόγραμμα, όπως ανακοινώθηκε, αφορούν:

1) Στη διαφύλαξη ενός σημαντικού οικονομικού και πολιτιστικού πόρου που είναι η ταυτότητα της κάθε περιοχής:

α) Με την αποτροπή της κατασκευής ασύμβατων κατασκευών που προσβάλλουν την ιστορία της τοπικής αρχιτεκτονικής και την παραδοσιακή μορφολογία των κτηρίων.

β) Με την ανάδειξη της ποικιλίας των διακριτών αρχιτεκτονικών τοπικών εκφάνσεων κάθε περιοχής.

2) Στην προώθηση της πράσινης ανάπτυξης:

Με τη δημιουργική προσαρμογή των αρχών του βιοκλιματικού σχεδιασμού στην αρχιτεκτονική παράδοση της κάθε περιοχής.

3) Στην εξυπηρέτηση του πολίτη και τη διαφάνεια.

Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που έχει τεθεί, η ολοκλήρωση των διαδικασιών προκήρυξης των μελετών αναμένεται τον Ιούλιο του 2011. Οι αναθέσεις θα γίνουν έως το Δεκέμβριο του 2011.

Για την πρώτη κατοικία

Για τα αυθαίρετα πρώτης κατοικίας, ο κ. Σηφουνάκης ανέφερε ότι το υπουργείο εξετάζει την απαλλαγή τους από τις ρυθμίσεις αγοράς περιβαλλοντικού ισοζυγίου, εφόσον οι ιδιοκτήτες τους δεν έχουν εισοδήματα, ενώ παραμένει αδιευκρίνιστο το ύψος των προστίμων.

naftemporiki.gr

urban Landscape design

Balmori Associates, a New York City based urban and landscape design firm, was founded by Diana Balmori in 1990. The practice is recognized worldwide for its creative interfacing of landscape and architecture. Through research, collaboration and innovation Balmori Associates explore and expand the boundaries between nature and structure.

Our firm's approach is rooted in coupling design ideas with an understanding of environmental, social and physical needs.

Whether developing new parks, redesigning existing open spaces, or creating recreational venues that integrate architecture and landscape, we seek to produce ‘green infrastructures' with designs that invite community interaction while revealing the constructed and natural operations of a site.
Sustainability is a central concern in all our work. In 1998, Balmori Associates' Master Plan won the international competition for the waterfront development of the Abondiobarra district of Bilbao, Spain. We provided design leadership on the greenroof at Silvercup Studios in Queens, New York, the largest scientifically monitored green roof in the United States, and the New York City Winter Garden at the World Financial Center, completed in 1998 and restored in 2002. Currently, we are in the first design phase of Sejong Administrative Town, a zero-waste urban plan in South Korea.

Βουλγαρία και Αζερμπαιτζάν στο Αέριο

Στην επαναβεβαίωση του ενδιαφέροντος της Βουλγαρίας και του Αζερμπαϊτζάν για τη συνεργασία τους στο φυσικό αέριο, κατέληξαν ο Βούλγαρος υπουργός Οικονομίας, Ενέργειας και Τουρισμού, Τράιτσο Τράικοφκαι ο υπουργός Βιομηχανίας και Ενέργειας του Αζερμπαϊτζάν, Νάτικ Αλίεφ.

Οι δύο υπουργοί συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες και συζήτησαν όλους τους πιθανούς τρόπους συνεργασίας των δύο χωρών στον τομέα της μεταφοράς του αζέρικου φυσικού αερίου στις χώρες της Ευρώπης.

Στην ίδια συνάντηση, ο κ. Αλίεφ επανέλαβε τη δέσμευση του Αζερμπαϊτζάν να διαθέσει φυσικό αέριο στη Βουλγαρία, μόλις ολοκληρωθεί η κατασκευή των υποδομών που είναι αναγκαίες για τη λήψη των ποσοτήτων του φυσικού αερίου.

Ο κ. Τράικοφ κατέστησε σαφές πως με την επιλογή του Αζερμπαϊτζάν ως προμηθευτή φυσικού αερίου, η Βουλγαρία δεν προχωρά σε ολοκληρωτική αλλαγή των προμηθευτών της με ενεργειακές ύλες, αλλά προσθέτει και άλλους προμηθευτές φυσικού αερίου.

«Το Αζερμπαϊτζάν μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες της Βουλγαρίας με τη διάθεση ποσοτήτων φυσικού αερίου, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι θέλουμε να αλλάξουμε τους προμηθευτές μας. Αυτό σημαίνει ότι θέλουμε να προμηθευόμαστε φυσικό αέριο από πολλούς προμηθευτές», είπε ο κ. Τράικοφ.

Στο μεταξύ, τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης της Βουλγαρίας μετέδωσαν ότι ο κ. Τράικοφ ανακοίνωσε πως το Αζερμπαϊτζάν είναι σε θέση να προμηθεύσει με φυσικό αέριο τη Βουλγαρία από το 2014.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομίας της Βουλγαρίας, την οποία επικαλούνται τα μέσα ενημέρωσης, το Αζερμπαϊτζάν μπορεί να μεταφέρει φυσικό αέριο στη Βουλγαρία - περίπου ένα δισεκατομμύριο κυβικά μέτρα ανά έτος - μέσω της Γεωργίας, της Τουρκίας και της Ελλάδας.

Ωστόσο, προϋπόθεση για τη λήψη φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν είναι η ολοκλήρωση των διασυνδετήριων αγωγών του δικτύου φυσικού αερίου της Βουλγαρίας, προστίθεται.

ΙΕΝΕ

Στο ΙΕΝΕ η Nippon Exploration

H JX Nippon Exploration and Production (U.K.) Limited, με έδρα το Λονδίνο, είναι το νεώτερο εταιρικό μέλος του ΙΕΝΕ από την 1η Ιουλίου. Πρόκειται για εταιρεία του ιαπωνικών συμφερόντων Ομίλου JX Nippon Oil & Gas Exploration, η οποία ειδικεύεται στην έρευνα και παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου σε διάφορα μέρη του κόσμου.

Ο Όμιλος JX Nippon Oil & Gas Exploration Corporation δραστηριοποιείται σήμερα σε 15 χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο. Ανάμεσα σε αυτές συγκαταλέγονται η παραγωγή αργού στο Βιετνάμ, φυσικού αερίου στην Μαλαισία, καθώς και ερευνητικές εργασίες σε περιοχές της Βόρειας Θάλασσας, στο Ηνωμέμο Βασίλειο. Εξάλλου, εδώ και 30 και πλέον έτη δραστηριοποιείται στην παραγωή αργού στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Στον τομέα του LNG, o Όμιλος JX Nippon Oil & Gas Exploration Corporation, στον οποίο ανήκει το νέο εταιρικό μέλος του ΙΕΝΕ, JX Nippon Exploration and Production (U.K.) Limited, μεταφέρει ποσότητες από το Tangguh της Ινδονησίας από τον Ιούλιο του 2009. Επίσης, συμμετέχει, μαζί με άλλες εταιρείες, και στο πρώτο πρόγραμμα παραγωγής LNG της Παπούα-Νέας Γουινέας, όπου στόχος είναι η παράδοση του πρώτου φορτίου το 2014.

Ειδικότερα, η JX Nippon Exploration and Production (U.K.) Limited είναι επιφορτισμένη με τις δραστηριότητες του Ομίλου στην περιοχή της Μεσογείου, ενώ μέσα από την συμμετοχή της στο ΙΕΝΕ επιδιώκει να αποκτήσει αξιόπιστη και εκ του σύνεγγυς πληροφόρηση για τον ραγδαία αναπτυσσόμενο κλάδο της έρευνας και ανάπτυξης υδρογονανθράκων στην περιοχή. Συγκεκριμένα, συμμετέχει από το 2005, μαζί με άλλες εταιρείες, σε δύο πεδία (2-1/2 και 40-3/4) στην Λιβύη, τα οποία βρίσκονται σήμερα στην φάση της εξερεύνησης.

Η συμμετοχή της JX Nippon Exploration and Production (U.K.) Limited, ως εταιρικού μέλους, στο ΙΕΝΕ αποτελεί άλλο ένα βήμα στην πορεία ανάπτυξης και εξωστρέφειας που επιχειρεί το Ινστιτούτο, στο πλαίσιο της προαγωγής των ιδρυτικών του στόχων, στους οποίους εξέχουσα θέση έχει η εκλογικευμένη παραγωγή και εκμετάλλευση ενέργειας, από όλες τις δυνατές πηγές, συμβατικές και ανανεώσιμες.

to Host an Olympic

Super-Stadium is a proposal designed by Alan Lu for an Olympic complex for Harbin’s bid for the 2022 Winter Olympics that seeks to integrate the multitude of Olympic arenas and villages into one continuous entity, allowing for a seamless transition between programs and events.

With the economic burdens of hosting the Olympic games a key issue in the local and global economy, the proposal attempts to inject the current model of sporting arenas with a social and cultural initiative. Thus, the building itself becomes a series of typological layers, with the ground floor programmed as a cultural landscape with libraries, museums, convention halls, and screening rooms.

The layer above exists as the main sports level with four large multiuse arenas, and the upper most layer becomes a public promenade that weaves through the landscape lines with retail stores and cafes. The layers are connected visually through shifts in section that allow users to watch the sporting events from other programs and vice versa. The end effect is one of specialized spaces that resist the urge for unprogrammed space to go unused, yet still inform each other spatially and visually. The Olympic village itself is transformed into a vertical tower, tailored for the athletes during the games, but easily converted to valuable real estate once the games are over.

e Volo

to Perform in Korea

The Korean Performance Media Center designed by Cehei Design is situated within a mid-sized residential complex. It promotes a blending of programmatic spaces through the application of a responsive surface media. The display of information and signage prevalent in Koreatown provoked the use of solar powered LED panels which could act to create a new transportation resource (electricity) while also serve as an alluring technology in order to promote the inclusion of a Performance based Media Center at this medium sized residential development. The urban surface in this project is expanded by the use of LED panels which respond to the weight of human interaction and also serve as a new medium for the display of artists residing in the Center. The hopes are that this new center will spawn a drive towards solar resource capture while it provides the culture of the neighborhood with fun and interactive technologies.

The new center is designed with an educational purpose in mind, encouraging a clean drive toward renewable sources of energy such as solar power. Moreover, the integration of interactive technologies with sustainability could also make people think about the environment and the necessary means to stop its degradation.

e Volo

the Graft Tower

The Graft Tower is a Parametric-designed eco-hotel and vertical farm conceived by Diego Taccioli, Sizhe Chen, and Tyler Wallace to be located on the New Monserrate Street at the intersection of the San Juan’s two arterial public transportation routes. It is a net plus resource building that provides water, food, and energy for the neighborhood. The program on the ground levels is an epicenter of commercial activity and services to support the light-rail hub. The tower has a eco-tourism hotel and living units for permanent residents. It is a design using a new language of an interlaced mesh -work of structural columns spiraling into the sky with connecting fingers spreading out to the new plazas below. The structure is literally grown by grafting in-osculate fibers around the basic skeletal frames of the commercial and housing units. Optimizing the frame’s capacity for natural ventilation and cooling, a twisting tower is created, with each unit’s shape stretching toward the west, as determined by wind dynamics. Water is collected at the bottom of each unit and then dispersed throughout the open framework into the vertical farming.
The plants grow sporadically throughout the transforming building, as they are able to find water and sunlight.

While living in the apartments, residents maintain and assist the agriculture of the building. One crucial task is to maintain the hydroponic network, which also grows as the building does. Condensation, which is typical problem in the Puerto Rico environment, is managed by the yellow “vascular” system. Certain portions of the vascular system also distribute liquid ethanol, a product of the artificial photosynthesis skin panels, which fuels the energy demands of the building. The faceted skin allows a large variation in the electro-chromatic vision panels. The stewardship of the building’s structure and vertical farming is subsidized by the eco-tourism hotel. Residents and visitors access the tower through open vertical and horizontal circulation systems, taking advantage of the island’s winds for cooling and not having to mechanically manage this part of the building’s environment, as typically seen in San Juan vernacular.

e Volo

Apomechanes Nonlinear

With the completion of the 2010 Apomechanes studio, which led to the exhibition and publication “apomechanes / non-linear computational design strategies,” the summer studio of 2011 will open a new cycle of research further devoted to the construction of immersive architectural environments. At present, computational techniques are predominantly employed in the optimization, rationalization or surface decoration of more traditionally created wholes. This studio instead focuses on the inherent potential of computation to generate space and of algorithmic procedures to engage self-organization in the design process. Apomechanes 2011 introduces 3 parallel areas of research: immersive spatiotemporal media, feedback material systems and embodied computational ecologies. The studio operates as a design laboratory, investigating these areas at the scale of a temporary pavilion. Participants engage closely with computational processes in order to develop an aesthetic and intuition of complexity that resides in a balance between design intent and emergent character. During the summer studio, participants will create their own custom algorithms appropriate to the research trajectories of choice. Apomechanes will follow up with a second phase of design development (and another workshop) towards the construction of the pavilion in the academic year of 2011/2012.

Apomechanes 2011 will run primarily under the Python programming language for Rhinoceros 3D 5.0 BETA & Autodesk Maya. The application of python as the cross-software coding platform opens up a new set of possibilities for the development of cutting edge techniques of digital representation, abstract and spatial organization as well as intricate geometric precision for robotic fabrication. The Apomechanes team will be one of the first workshops to test python for rhinoceros/maya in an intensive studio and will seek to produce innovative intersections between advanced explicit modeling and algorithmic logics. Pushing beyond the threshold of academic means and constrains of fabrication, the studio will speculate on the limits of computer aided construction methods for the temporary pavilion. A detailed syllabus of the studio will soon be announced.

Askim Museum

Moh architects is a Vienna based group of architects dedicated to developing an innovative approach towards architecture, urbanism and design. Their work encompasses both methodical research as well as the application of innovative design strategies through built work.

The Askim Museum Competition was about designing a museum for a private art collection. The functional program of roughly 2800 sqm had to be embedded in the surrounding urban fabric in an intelligent way, credibly delivering a strong figure/anchor for the region while not overpowering the delicate natural backdrop.

The site given is located on sloped terrain, slightly elevated from the nearby city center. It is connected through a single road which terminates at a derelict quarry. The design proposes this derelict quarry to be an alternative building grounds rather than the original site, as the existing topographical changes and the resulting voids within the hillside lend themselves almost ideally for the museum’s functional spaces.

Therefore, the proposal’s programmatic distribution and spatial differentiation are directly derived from the conditions given: all primary spaces, i.e. the museum itself, are proposed to be located within existing chasm while the appending library and administration spaces are envisioned to be situated on top of the exhibition spaces. The enveloping surface of these programs is in large areas walkable and serves two main purposes: Firstly- it consolidates the different figures into one cohesive composition and secondly- it merges the surrounding natural landscape with the synthetic roof ‘landscape’ of the museum.

e Volo

Solar CELLs

Βρετανοί ερευνητές επινόησαν μία διαδικασία για την κατασκευή φθηνότερων ηλιακών κυττάρων που θα μπορούσαν να παραχθούν μαζικά, με την εκτύπωση ενός λεπτού πλαστικού στρώματος (πολυμερούς) πάνω σε μια εύκαμπτη ταινία. Παρότι δεν είναι οι πρώτοι που κάνουν κάτι παρόμοιο - να σκεφτούν δηλαδή μια φθηνότερη εναλλακτική στα φωτοβολταϊκά κύτταρα πυριτίου- ανακοίνωσαν ότι η εφεύρεσή τους θα μπορούσε να περάσει στην παραγωγή για εμπορικούς σκοπούς μέσα στην επόμενη δεκαετία.

«Τα αποτελέσματά μας δίνουν σημαντικές πληροφορίες για το πώς μπορούν να κατασκευαστούν σε μεγάλη κλίμακα συλλέκτες ηλιακής ενέργειας για οικιακή και βιομηχανική χρήση», λέει ο Δρ. Aντριου Παρνέλ, από το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ, ένας εκ των ερευνητών που συμμετείχαν στη μελέτη. «Αντί να χρησιμοποιούμε περίπλοκες και ακριβές μεθόδους για τη δημιουργία ενός συγκεκριμένου ημιαγωγού, θα μπορούσαμε να εκτυπώσουμε σε νανοκλίμακα ταινίες ηλιακών κυττάρων, που είναι πάνω από χίλιες φορές λεπτότερες από μια ανθρώπινη τρίχα».

Οι επιστήμονες έδειξαν πώς, με την τοποθέτηση της πλαστικής ταινίας, δύο διαφορετικές φωτοευαίσθητες ουσίες διαιρέθηκαν από μόνες τους σχηματίζοντας ηλεκτρικό κύκλωμα. «Δείξαμε ότι σε ένα συγκεκριμένο σύστημα και με τη χρήση μιας ορισμένης διαδικασίας, όλα κύλησαν όπως έπρεπε», λέει ο Δρ. Ρίτσαρντ Τζόουνς από το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ.

Εξηγεί ότι το πλεονέκτημα της διαδικασίας που επινόησαν είναι ότι μπορεί να λάβει χώρα σε χαμηλές θερμοκρασίες, καθιστώντας εφικτή τη χρήση των πλαστικών ταινιών και του εξοπλισμού εκτύπωσης. «Εάν θέλεις να χρησιμοποιήσεις πρέσα εκτύπωσης, πρέπει να τη χρησιμοποιήσεις με πλαστική ταινία», λέει. «Κάτι τέτοιο θα δώσει στην τεχνολογία αυτή το συγκριτικό πλεονέκτημα. Η διαδικασία είναι πλέον διαθέσιμη».

Κατά τους ερευνητές, από τα πανεπιστήμια του Σέφιλντ, του Κέιμπριτζ και από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα της Βρετανίας, τέτοιου είδους ηλιακοί συλλέκτες θα μπορούν κάποια στιγμή να κατασκευάζονται με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Για παράδειγμα, η ποσότητα που θα παράγεται με μία μόνο εκτύπωση, θα μπορεί να καλύπτει αρκετά γήπεδα ποδοσφαίρου.

«Νομίζω πως θα κατορθώσουμε να επιτύχουμε παραγωγή σε μεγάλη κλίμακα μέσα στα επόμενα πέντε με δέκα χρόνια», καταλήγει ο Τζόουνς, προσθέτοντας ότι η ομάδα θα πρέπει πρώτα να ξεπεράσει κάποια εμπόδια που σχετίζονται με τη διάρκεια ζωής του συστήματος.

naftemporiki.gr

to an area in Paris

Engaging in the discourse on redefining the architectural vocabulary of infrastructure, the project designed by Stephane Malka Architecture reinvents the footbridge typology. Using building potentials of abandoned roads, it reveals the realm of mutating territories and establishes new local identities. The single line unifying local pedestrian flows from the banks of the Seine and the Boulevard Victor RER station serves as an infrastructural transversal to and from Issy les Moulineau, a suburban area of Paris.

By reducing the structure of the E05 periphery ring road and increasing the visibility of Issy, main views from Paris are identified and exposed, obtaining urban clarity and clear marking of entry points to the area. After determining various disadvantages of the site such as zones of congestion as well as visual and physical restrictions, a synthetic equation of different uses is created. The bridge structure, a veritable vegetal muscle, weaves the major points of the site, directing them towards the entry to Issy while filtering pollution. The  blade that constitutes the structure benefits both pedestrians and cars by intermingling with their immediate context. By overhanging, covering the ground, and providing shade as well as moments of discovery, the vegetal elements refer to specific aspects of the site and are oriented by strong urban directives. These elements unite the ensemble, creating a cohesive green ribbon.

The vegetal curves create changes in texture while adopting the forms of the adjacent infrastructure. Expanding and contracting, the structure produces a kinetic effect, generating multiple experiential sequences around the pedestrian; the perception of the vegetal blades evolves and its appearance changes progressively. It reconciles the pedestrian and vehicular traffic creating a sustainable collage of architecture, urbanism and landscape.
 

Καθαρή Ενέργεια από «Βρώμικα» Ορυκτά

Η μεγαλύτερη ιδιωτική εταιρεία εκμετάλλευσης αερίου στη Βουλγαρία, Overgas Inc. AD, είναι ο συντονιστής σε ένα ερευνητικό πρόγραμμα, σχετικά με την αεριοποίηση υπόγειων εμφανίσεων άνθρακα και την αποθήκευση του διοξειδίου του άνθρακα στις εναπομείναντες κοιλότητες. Το έργο χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και πραγματοποιείται με τη συμμετοχή εταίρων από πέντε ευρωπαϊκές χώρες. Πρόκειται για το πρώτο πρόγραμμα, από πλευράς Βουλγαρίας, το οποίο χρηματοδοτείται από την Ερευνητική Δράση για Άνθρακα και Χάλυβα (Program of the Research Fund for Coal and Steel (RFCS)), της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


H Overgas είναι ο συντονιστής αυτής της πρωτοβουλίας και οι εταίροι του έργου είναι αναγνωρίσιμοι Ευρωπαϊκοί ερευνητικοί οργανισμοί και επιχειρήσεις, όπως το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ), το Technical University of Lisbon (Portugal), το Geological Institute of the Bulgarian Academy of Sciences, το University of Leeds (UK), η γερμανική εταιρεία DMT GmbH & Co. KG, το National Research Institution for Geosciences in Germany (German Research Centre for Geosciences), η βρετανική UCG Engineering Ltd.


Η πολυεθνική αυτή ομάδα, αποτελούμενη από μηχανικούς και επιστήμονες, πρόκειται να διερευνήσει το ενδεχόμενο να χρησιμοποιηθούν μεγάλου βάθους φλέβες άνθρακα (>1200μ κάτω από το έδαφος) για την παραγωγή καθαρότερης, ασφαλέστερης και φθηνότερης ενέργειας.
Παρά την ολοένα και αυξανόμενη τάση για μετάβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τα στερεά καύσιμα, και ειδικότερα ο άνθρακας, θα παραμείνει η κύρια πηγή ενέργειας για αρκετά χρόνια ακόμα. Ωστόσο, πολλά αποθέματα άνθρακα παγκοσμίως, δεν μπορούν να αξιοποιηθούν εξαιτίας του μεγάλου βάθους στο οποίο βρίσκονται. Από την άλλη πλευρά, η χρήση των στερεών καυσίμων είναι ο κύριος λόγος αύξησης της συγκέντρωσης CO2 στην ατμόσφαιρα και κατ’ επέκταση, στην παγκόσμια κλιματική αλλαγή – ζήτημα που παρουσιάζεται όλο και πιο συχνά στην πολιτική ατζέντα.

Οι επιστήμονες που εμπλέκονται σε αυτό το πρόγραμμα, αξίας 3 εκατομ. ευρώ, το οποίο χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ένωσαν τις δυνάμεις τους σε μια κοινή προσπάθεια για την εύρεση λύσης και για τα δύο ζητήματα.

Σύμφωνα με το προτεινόμενο πρόγραμμα, ο άνθρακας θα μετατραπεί, επί τόπου, σε αέριο παράγοντας ενέργεια, ενώ το αέριο του θερμοκηπίου που θα προκύψει, θα αποθηκευτεί στο χώρο που θα μείνει (κοιλότητες) από τον «εξαγόμενο» άνθρακα ή στα παρακείμενα πετρώματα.

Η διαδικασία της μετατροπής του άνθρακα που βρίσκεται σε μεγάλα βάθη, σε αέριο είναι γνωστή ως «υπόγεια αεριοποίηση του άνθρακα» (underground coal gasification – UCG). Για να πραγματοποιηθεί η αντίδραση, οξειδωτικοί παράγοντες (οξυγόνο ή εμπλουτισμένος αέρας με νερό) διοχετεύονται στα στρώματα άνθρακα με αποτέλεσμα την καύση του σε υψηλές πιέσεις. Έτσι παράγεται καύσιμο αέριο (αποτελούμενο κυρίως από CO2, υδρογόνο, CO, μεθάνιο, καθώς και μικρότερες ποσότητες από άλλα αέρια), το οποίο εξάγεται μέσω γεωτρήσεων.

Το παραγόμενο αέριο, όταν πλέον έρθει στην επιφάνεια, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο για την παραγωγή ενέργειας ή ως πρώτη ύλη στη χημική βιομηχανία (συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής υδρογόνου και συνθετικού φυσικού αερίου). Το СО2 από το παραγόμενο αέριο μπορεί εύκολα να διαχωριστεί και μετά τη συμπύκνωση, και να εισαχθεί εκ νέου στο υπέδαφος προκειμένου να πληρωθούν οι κοιλότητες που προέκυψαν από την αεριοποίηση.


Η ιδέα της υπόγειας αεριοποίησης του άνθρακα δεν είναι καινούρια – η διαδικασία αυτή είναι ο στόχος εκτεταμένης έρευνας και ανάπτυξης τα τελευταία 90 χρόνια. Αρκετές, μεγάλης κλίμακας, μονάδες παραγωγής ενέργειας, που κάνουν χρήση της μεθόδου, κατασκευάστηκαν τη δεκαετία του ’80 στην πρώην Σοβιετική Ένωση και τουλάχιστον μια είναι ακόμα σε λειτουργία στο Angren, στο Uzbekistan. Η μέθοδος UCG έχει δοκιμαστεί σε παραπάνω από 50 διαφορετικές δοκιμές, παγκοσμίως. Η τεχνολογία αυτή δοκιμάστηκε σε βαθιές φλέβες άνθρακα όταν η ΕΕ χρηματοδότησε μια ισπανική δοκιμή (1992-1999) κάνοντας χρήση τεχνολογίας από τη βιομηχανία πετρελαίου και αερίου. Η εμπορική εκμετάλλευση της τεχνολογίας γίνεται ήδη στην Αυστραλία, τις Η.Π.Α. και την Κίνα, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν ήδη εκδοθεί οι άδειες για την εφαρμογή της σε θαλάσσια περιοχή. Για τη διαδικασία αυτή κάθε αυτή, η επιπλέον έρευνα που απαιτείται είναι μικρή.


«Το προτεινόμενο πρόγραμμα όπου γίνεται συνδυασμός υπόγειας αεριοποίησης με επακόλουθη αποθήκευση του διοξειδίου του άνθρακα στην ίδια θέση χρησιμοποιώντας τις ίδιες γεωτρήσεις, είναι εντελώς καινούριο» λέει ο καθηγ. Georgi Dimov, από την Overgas, επιστημονικός υπεύθυνος του έργου. «Εάν αποδειχθεί η εφαρμοσιμότητα και αποτελεσματικότητα της μεθόδου, θα μπορούσε να αποτελέσει μια μεγάλη πηγή παραγωγής φθηνότερης και καθαρότερης ενέργειας με σχεδόν μηδενικές εκπομπές στο περιβάλλον, όχι μόνο για τη Βουλγαρία αλλά και για την ανθρωπότητα. Είμαι πεπεισμένος ότι θα έρθει η μέρα όπου θα παράγουμε καθαρή ενέργεια από τον κατά τ’ άλλα «βρώμικο» άνθρακα, σε εκτεταμένη κλίμακα».


Η ερευνητική ομάδα του έργου θα εκτιμήσει την εφαρμοσιμότητα της μεθόδου σε στρώματα άνθρακα που βρίσκονται σε μεγάλο βάθος, στη Βουλγαρία. Για την αξιολόγηση θα χρησιμοποιηθούν δεδομένα από επιλεγμένη περιοχή και θα γίνει προσομοίωση της διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένης της καύσης, της εξαγωγής αερίου και αποθήκευση του CO2. Ιδιαίτερη προσοχή θα δοθεί σε πιθανούς κινδύνους για το περιβάλλον, όπως το ενδεχόμενο να υπάρξει διαρροή του αποθηκευμένου CO2 μέσω ρωγμών των περιβαλλόντων πετρωμάτων.


Εάν τα αποτελέσματα της έρευνας αποδειχθούν θετικά, προβλέπεται ανάπτυξη μελλοντικών σχεδίων για τη δημιουργία ενός πειραματικού πεδίου από τη βιομηχανία.


Τα τελικά αποτελέσματα αναμένονται στις αρχές του 2013.


Ενεργή συμμετοχή στο ευρωπαϊκό αυτό πρόγραμμα έχει και το ΕΚΕΤΑ/ΙΤΕΣΚ (Εθνικό Κέντρο Έρευνας & Τεχνολογικής Ανάπτυξης/ Ινστιτούτο Τεχνολογίας & Εφαρμογών Στερεών Καυσίμων), Ινστιτούτο με έντονη και πετυχημένη ερευνητική δραστηριότητα στις νέες τεχνολογίες Δέσμευσης και Αποθήκευσης του Διοξειδίου του Άνθρακα (CCS Technologies). Είναι ένα έργο αρκετά καινοτόμο για τα ελληνικά δεδομένα και η συμμετοχή σε αυτό είναι πολύ σημαντική μιας και η Ελλάδα είναι η δεύτερη στην Ευρώπη χώρα που βασίζει την ενέργειά της στην καύση του λιγνίτη.


Για επιπλέον πληροφορίες:

UCG&CO2 STORAGE project website: http://www.ucg-co2.eu/

CERTH/ISFTA website: http://www.lignite.gr/

Cocoon Typology

Cocoon Housing is a highly conceptual housing typology that was designed by John Farrace at the USC School of Architecture for the purpose of exploring techniques of representation. The project is an attempt to reduce both technical and experiential drawings to their essence (at a graphic level), and hybridize them into a homogenous set of drawings that reference the mediated experience of a camera lens (in perspective) and the raw look of black and white technical line drawings.  Each drawing fits into a given category — plan, elevation, perspective, for example — but have specific components of other categories, leaving an “in-between drawing” that represents and speaks to multiple ideas at once.

The project also locates itself in the current state of the profession as we move into primarily 3D generated drawings.  How will the technique of drawing and representation change to adapt to 3D software while still referencing the look of imagery across all creative mediums today?  This project attempts to shed light on the residue left with the various mediums architects use.

ice Living

What is ICEHOTEL? A hotel built of ice and snow, would be the most common response. The first and the largest in the world, someone might add. But we have more thrilling stories to tell. Lean closer to your computer screen and we'll whisper them in your ear.

 Like most companies, we have a history and a business concept. Our ideas originate from the place we stand on; Jukkasjärvi. The river Torne that flows outside our office windows, the cold arctic climate, The Northern Lights and the Midnight Sun.

Every season allow us to get inspired by the river, whether it is crystal clear ice, rapids shooting on a riverboat or a magnificent, recently caught grayling.

This is what we have promised to offer the rest of the world; with Jukkasjärvi and Torne River as a starting point, develop and offer sensuous, inspiring and unique experiences within art, nature, accommodation and gastronomy. That reflects all seasons of the year.

So it is not a only a hotel we build each winter, it is an ephemeral art project. And it is not a menu we create for every season, we cultivate the many flavours of Swedish Lapland.

Each year, we attract visitors from all over the world to a little village in Lapland, 200 km north of the Arctic Circle. Many of them we take further north, explore the high mountains, all the way to the northern Norway to visit the fjords.

Others encounter us and the Torne River ice in world cities such as London and Tokyo, or at a trade fair in Chicago or Barcelona. See, our river is not only the most well-traveled one - it is also famous all over the world. 
 

geometry in Sound

The short series of films in the project Resonance are works by teams of audio artist and studios paired with visual artist and studios. Based on the idea of matching geometry (SEE) with sound (HEAR) each movie vignette is an abstract experiment of 4D design immersion. Organized by SR Partners, over 30 groups participated.

Pieces are 20 seconds long or less and represent a diverse set of design modeling formulations both in content and aesthetic, with only occasionally representational or natural backgrounds incorporated. Narrative is downplayed in the short pieces, with both organic and geometric kinetic forms often shape shifting, changing scale or context matched with corresponding soundscapes. Sounds are musical and descriptive of the movement, using ambiance techniques to underscore the tone of the visual environment.
As narrative is deemphasized viewers are encouraged to examine the technical and aesthetic arrangements more closely, not depending on context to explore the quality of the work.  Taken as a whole the project explores the vast variety of technical qualities available for artists and studios to create imagined environments that are tacitly rich and subtle.

e Volo

the way to Butte College...

Ένα μικρό κοινοτικό κολλέγιο σε αγροτική περιοχή της Καλιφόρνια δείχνει το δρόμο στην υιοθέτηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας από εκπαιδευτικά ιδρύματα. Το Butte College ανακοίνωσε ότι είναι το πρώτο κολλέγιο στις Ηνωμένες Πολιτείες που παράγει περισσότερη ενέργεια από όση χρειάζεται για την κάλυψη των καθημερινών του αναγκών.

Η επιτυχία αυτή οφείλεται σε 25.000 ηλιακούς συλλέκτες, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν μόλις πέρυσι σε πολλά σημεία του συμπλέγματος. Οι υπεύθυνοι λένε ότι με την επένδυσή τους κατόρθωσαν να εκμηδενίσουν τα τιμολόγια ηλεκτρικής ενέργειας του κολλεγίου, ενώ θα εξοικονομήσουν μεταξύ 50 εκ. και 75 εκ. δολαρίων μέσα στην επόμενη δεκαπενταετία - λαμβάνοντας υπόψη τα χρήματα που δαπανήθηκαν για την εγκατάσταση του συστήματος- διοχετεύοντας το πλεόνασμα ενέργειας στο τοπικό δίκτυο ηλεκτροδότησης.

Το φωτοβολταϊκό σύστημα μπορεί να παράγει πάνω από 6,5 εκατομμύρια κιλοβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας το χρόνο. Τα οφέλη για το περιβάλλον ισοδυναμούν με την απόσυρση 615 αυτοκινήτων από τους δρόμους ή την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών 900 και πλέον νοικοκυριών.

«Το Butte College έχει δεσμευτεί εδώ και πολύ καιρό απέναντι στη βιωσιμότητα και η παραγωγή πλεονάζουσας ενέργειας σηματοδοτεί την κορύφωση των πολύχρονων προσπαθειών για την παροχή ηλιακής ενέργειας στο κολλέγιο και τη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας στο σύμπλεγμα», αναφέρει σε γραπτή της η ανακοίνωση η πρύτανης του κολλεγίου Δρ. Νταϊάνα Φαν Ντερ Πλεγκ.

«Οι επόμενες γενιές βασίζονται σε εμάς για την αντιμετώπιση της τεράστιας πρόκλησης της κλιματικής και γνωρίζουμε ότι η ευημερία μας στο μέλλον εξαρτάται από την ικανότητά μας να ηγηθούμε της οικονομίας της καθαρής ενέργειας», δήλωσε η επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων Νάνσι Πελόζι, εξαίροντας την προσπάθεια του κολλεγίου. «Τα κατορθώματα του Butte College στις ΑΠΕ και στη βιωσιμότητα δείχνουν το δρόμο προς την οικοδόμηση μιας ισχυρότερης οικονομίας και παράλληλα την προστασία του πλανήτη».

Τα οφέλη άλλωστε είναι πολλαπλά τόσο για την κοινότητα όσο και για το κολλέγιο που εκτιμά ότι τα χρήματα που θα εξοικονομήσει, θα του επιτρέψουν να προσθέσει περισσότερα μαθήματα και να αυξήσει τον αριθμό των φοιτητών.

naftemporiki.gr

Museum of Built Environment

The New York-based firm FXFOWLE has six active projects in the King Abdullah Financial District in Riyadh, a 55 million-square-foot, mixed-use development. Among them is the Museum of Built Environment, which aims to explore the role that social, economic, and environmental forces have played in the region’s constructed landscape, both historically and in recent times.

The 340,000-square-foot museum will be sited near a large plaza by a sunken pedestrian parkway. It will house galleries for permanent and temporary exhibitions, a 150-seat auditorium, and a restaurant, in addition to a monorail station and a network of skywalks.

Resembling a chiseled rock and partly clad in prismatic laminated glass panels, the building’s design was inspired by two UNESCO World Heritage Sites in Saudi Arabia: Mada’in Saleh, an ancient city featuring rock-cut architecture, and At-Turaif, a 15th-century complex made of adobe. The programmatic distribution is expressed in the massing by creating greater solidity and opacity on the museum’s upper levels while maintaining transparency on the lower public levels. The building’s façade on the upper levels incorporates prismatic laminated glass panels which create a varied textural quality and allow day light at select controlled locations.

Site excavation for the museum has begun, with completion scheduled for 2012.
e Volo

a New Gateway to the East

The project can be interpreted as an attempt to create an urban landmark and a new identity for contemporary Taiwanese architecture. As a result of collaboration between two firms, OODA and OOIIO, the design won the Merit Award at the Taiwan Conceptual Tower International Competition in 2010.

The 300 meters high tower would include offices for Taichung City Government, leisure and recreational functions, retail and educational centers and the new Museum of Taichung City Development. The three entrances are located in three separate volumes joining approximately at the middle of the rise. The main body of the structure would accommodate most of the public activities. The sky lobbies form sightseeing zones offering numerous views of the city.

Conceptually, the building integrates several design approaches:  the formal references to diamond cutting industry are linked to the structural logic and iconic significance of the Eiffel Tower. The jagged edges resemble the Origami folding processes with resulting geometry clearly evoking the Taiwan’s star-look flag. The seemingly random volumetric disposition was achieved through careful analysis of structural hierarchy and optimal insolation levels.

The design is conceived as a new gateway for Taichung area, offering ever changing perception of the building as the visitors navigate through its surroundings. The three volumes rising from the ground shelter the plaza below, creating an intimate gathering place and a pleasant resting area for the city inhabitants.

e Volo

eVolo 2012 Skyscraper Competition

eVolo Magazine is pleased to invite architects, students, engineers, designers, and artists from around the globe to take part in the eVolo 2012 Skyscraper Competition. Established in 2006, the annual Skyscraper Competition is one of the world’s most prestigious awards for high-rise architecture. It recognizes outstanding ideas that redefine skyscraper design through the implementation of novel technologies, materials, programs, aesthetics, and spatial organizations along with studies on globalization, flexibility, adaptability, and the digital revolution. It is a forum that examines the relationship between the skyscraper and the natural world, the skyscraper and the community, and the skyscraper and the city.

The participants should take into consideration the advances in technology, the exploration of sustainable systems, and the establishment of new urban and architectural methods to solve economic, social, and cultural problems of the contemporary city including the scarcity of natural resources and infrastructure and the exponential increase of inhabitants, pollution, economic division, and unplanned urban sprawl.

The competition is an investigation on the public and private space and the role of the individual and the collective in the creation of a dynamic and adaptive vertical community. It is also a response to the exploration and adaptation of new habitats and territories based on a dynamic equilibrium between man and nature – a new kind of responsive and adaptive design capable of intelligent growth through the self-regulation of its own systems.

There are no restrictions in regards to site, program or size. The objective is to provide maximum freedom to the participants to engage the project without constraints in the most creative way. What is a skyscraper in the 21st century? What are the historical, contextual, social, urban, and environmental responsibilities of these mega-structures?

eVolo Magazine is committed to continue stimulating the imagination of designers around the world – thinkers that initiate a new architectural discourse of economic, environmental, intellectual, and perceptual responsibility that could ultimately modify what we understand as a contemporary skyscraper, its impact on urban planning and on the improvement of our way of life.
 

designed by Easton Combs

The Aldgate Landmark Pavilion designed by Easton + Combs is a temporary entrance marker to the City of London in celebration of the 2012 Olympics. The site’s importance is that it is the location of the former city gate, the Aldgate, a historically significant point of entry to the city of London that was famous for being open to all social classes when the other city gates were reserved for various elites.

As the architects state, the Pavilion serves as a symbolic greeting hall, a light filled, multicolored, transparent surface that creates a momentary envelope for the celebration of the 2012 Olympics and a spatial marker of London’s archeology of social exchange. The Aldgate 2012 Pavilion addresses the city as a multilayered set of possibilities that constitute an urban theater. As an architectural celebration of the 2012 Olympics, the structure is vibrant and porous yet asserts a sense of place and provides for a variety of possible events. Readings, music and gatherings are accommodated in the large room with a unique cylindrical inverted crown that suggests a space of performance and social exchange.
The design is based on extensive research into lightweight, inexpensive building strategies, as well as the history of temporary architecture. A fascination with chapel typologies implemented in the context of densely built urban fabric is articulated through referencing the pavilion structure to the intimate nature of domed chapels.
e Volo
 

a ballena...Passenger Terminal

The competition for the Passenger Terminal Building connecting Hong Kong with Shenzhen City closed on 21. March 2011. The two-stage competition included an online public survey in deciding on the winners. The aim was to create an urban landmark, structurally enabling the continuation of the existing traffic flow and connecting the banks of Shenzhen River.

Designed by Prague-based EDIT! Architecture, the proposal attempts to reconcile the iconic character of the building with the functional requirements of the site. Fallowing the visual imperative of fluidity, immanent to transportation structures, the design uses both horizontal and vertical transformation of rounded forms. The build­ing entrances are empha­sized by lift­ing of the vol­umes, leading to arrival and departure halls on the first floor. Offices and ser­vice spaces are located on the sides of both halls and also on two floors above orga­nized around the cen­tral atri­ums, which illu­mi­nate the inside of the build­ing and allow a visual con­tact between the dif­fer­ent lev­els. The green roof is terraced thus evoking the typical South China landscape.
The trape­zoidal cladding of the façade cre­ates an ever chang­ing appear­ance and articulates the programs within the building. The pan­els of the same size are made in the same color grade. Part of the facade is equipped with com­puter controlled open­ings that can be opened to sup­port the air cir­cu­la­tion inside the build­ing based on the cur­rent wind flow in the loca­tion.

Due to technical complication in submitting the entry package, the project was not included in the official competition. However, its strong imagery and distinct approach in creating make it a relevant.

e Volo

the Joenniemi Manor

Built in 1935, the Joenniemi Manor was the masterpiece of architect Jarl Eklund. The floor plan and design of the building point to the clear influence of Functionalism and English country house architecture. The park and formal garden featuring geometric landscape elements are designed by Paul Olsson in the same year. At that time, this style of landscape was unique in the Mänttä village community. The Joenniemi Manor and its garden are symbols of the architecture in the early 20th century and express the cultural awareness in Finland’s rural surroundings.

The architectural solution by award-winning architects Kubota & Bachmann intends a discrete insertion of the new extension into the site. The horizontality of the glass roof reflects the different seasons and times of the sky. The interior benefits from a panoramic view of the Lake Melasjärvi. Beneath the large roof and taking advantage of an existing depression in the site, the program elements step gently down in sequence: conference and representation facilities, restaurant and kitchen facilities, offices, collection facilities, exhibition facilities, the sequence terminating at the foot of the banks of Lake Melasjärvi.

The extension museum facilities, built adjacent to the existing museum facilities, take up the concept of a paradisiacal garden (e.g. Parc de sceaux). Its glass with green ceramic print and circle gray-green solar panels establishes a dialogue with nymphaeaceae on the Lake Melasjärvi and the gray-green bronze of the existing roof. While meeting the standards of the 21st century, the Serlachius Museum Gösta Extension will be committed to respect the history of Joenniemi Manor: Paul Olsson’s landscape design will be revisited. The conservation of the “old” combined with the harmonically integrated “new” shall recreate a Joenniemi Manor where visitors and art lovers, both local and international, can discover and enjoy Gösta Serlachius Fine Arts, Joenniemi Manor’s architectural-historical values, and of course, the natural beauty of the Lake Melasjärvi.
e Volo

by IwamotoScott

Voussoir Cloud by IwamotoScott explores the structural paradigm of pure compression coupled with an ultra-light material system. The design fills the gallery with a system of vaults to be experienced both from within and from above. The edges of the vaults are delimited by the entry soffit and the two long gallery walls. Spatially, they migrate to form greater density at these edges. Structurally, the vaults rely on each other and the three walls to retain their pure compressive form. The fourteen segmented pieces also resolve to make a series of five columns that support the interior and back edge.

The overall design draws from the work of engineer/architects such as Frei Otto and Antonio Gaudi, who used hanging chain models to find efficient form. We used both computational hanging chain models to refine and adjust the profile lines as pure catenaries, and form finding programs to determine the purely compressive vault shapes. In this case, however, the structural and material strategies are intentionally confused. Each vault is comprised of a Delaunay tessellation that both capitalizes on and confounds the structural logics — greater cell density of smaller more connective modules, or petals, gang together at the column bases and at the vault edges to form strengthened ribs, while the upper vault shell loosens and gains porosity.

e Volo

e Corre Complex

Downtown Los Angeles based design group APHIDoIDEA proposes the eCORRE COMPLEX, The Environmental Center of Regenerative Research & Education, to the City of Long Beach in California. The project takes the ISO container used by the Port of Long Beach (2nd busiest port in the World). Designed and placed as a FINALIST entry for the AIA-LA / USGBC Emerging Talent Design Competition, APHIDoIDEA re-adapts the shipping container as core building elements and implemented sustainable strategies to educate its visitors and users about “green” building practices such as solar energy, water collections, interior daylighting, rooftop gardens, passive cooling techniques, reuse of grey water, to name a few.
Utilizing approximately 65 shipping containers, the contextual response forces the architecture to provide an open public plaza on the ground level with an exhibition hall and outdoor amphitheater. The facility also houses learning classrooms as well as the offices to support the staff in teaching the community about the valuable strategies of sustainable green living.

 

To create in Green Thinking

Green building (also known as green construction or sustainable building) refers to a structure and using process that is environmentally responsible and resource-efficient throughout a building's life-cycle: from siting to design, construction, operation, maintenance, renovation, and demolition. This practice expands and complements the classical building design concerns of economy, utility, durability, and comfort.

Although new technologies are constantly being developed to complement current practices in creating greener structures, the common objective is that green buildings are designed to reduce the overall impact of the built environment on human health and the natural environment by:

Efficiently using energy, water, and other resources
Protecting occupant health and improving employee productivity
Reducing waste, pollution and environmental degradation
A similar concept is natural building, which is usually on a smaller scale and tends to focus on the use of natural materials that are available locally.Other related topics include sustainable design and green architecture. Sustainability may be defined as meeting the needs of present generations without compromising the ability of future generations to meet their needs.Green building does not specifically address the issue of the retrofitting existing homes.

A 2009 report by the U.S. General Services Administration found 12 sustainably designed buildings cost less to operate and have excellent energy performance. In addition, occupants were more satisfied with the overall building than those in typical commercial buildings.
 

by Computational architect

The Platonic Solids project by computational architect Michael Hansmeyer explores how a purely operations-based geometric process can generate complex form. Rather than studying the possibilities in combining numerous primitives, this project examines the potential inherent in a single primitive given an appropriate process. It takes the most primitive forms, the platonic solids, and repeatedly employs one single operation – the division of a form’s faces into smaller faces – until a new form is produced.

All of the forms shown are generated using the same single process, only the variables that control the process’ division operation are allowed to change. This single process affects both the form’s topography and topology. It influences attributes such as the degree of branching, porosity, and fractalization – just to name a few. The process also works at multiple scales: it affects not only the overall shape, but it determines the surface development as well as the generation of miniscule textures. The resulting forms display a novel aesthetic and an astounding complexity that largely defies attempts at reductionism.

e Volo
 

California College of the Arts

After months of research into why prefabrication has not been the glowing success people had hoped it would be, a design team at the CCA has developed an answer: mix prefabrication and CNC technology with the current trend of mobile food trucks. Rapid Type: A Mobile Coffee platform is their first prototype for a mobile, pre-fabricated food service pod.  Construction was completed in the Fall of 2010 as part of a studio co-taught by Kory Bieg and Andre Caradec.

The studio was given a generous donation of Alpolic, which is a unique aluminum composite material manufactured by Mitsubishi Plastics, Inc. In order to explore the full potential of the material, Kory and Andre decided to co-teach an experimental design studio with one goal: push the material as far as possible within the limits of currently available CNC fabrication technology.

Though Rapid Type targets the slow drip coffee movement, the larger agenda of the studio was to explore the gap between highly-designed prefabricated buildings and under-designed food trucks. Prefabrication remains a buzz word in the field of architecture, but has failed to deliver a reliable and cost-saving economic model for building construction. In fact, the only prefabricated structures that have performed consistently well are not buildings at all. The appearance of food trucks has exploded in the past few years and their visibility is only continuing to grow. The studio decided to latch on to this growing trend by offering a new and unique design using proven methods of mass manufacturing. Rapid Type is a full-service mobile sales platform that offers high-design, ease of assembly, and full mobility. The project combines the best of prefabricated building construction mixed with the financial vitality of the food truck movement.

Project Design and Fabrication Lead – Kory Bieg and Andre Caradec

Και στις Μισθώσεις το Πιστοποιητικό

Επεκτείνεται και στις μισθώσεις ακινήτων από τις 9 Ιουλίου η υποχρεωτική έκδοση Πιστοποιητικού Ενεργειακής Απόδοσης, που εφαρμόζεται ήδη από την αρχή του χρόνου για τις αγοραπωλησίες.

Το πιστοποιητικό εκδίδεται από ενεργειακούς επιθεωρητές, κοστίζει 1 - 2 ευρώ ανά τ.μ. για τα σπίτια και 2,5 ευρώ ανά τ.μ. για τα λοιπά κτήρια, ενώ ο στόχος που εξυπηρετεί είναι να γνωρίζει ο αγοραστής ή ενοικιαστής πόση ενέργεια θα χρειάζεται να καταναλώνει για θέρμανση, ψύξη, φωτισμό, αερισμό κλπ.

Η Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων ζήτησε ήδη από τη νέα ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής διετή αναβολή της έκδοσης ενεργειακών πιστοποιητικών για τις μισθώσεις, καθώς και κατάργηση (στο πλαίσιο της πολιτικής απελευθέρωσης των επαγγελμάτων) των ελάχιστων αμοιβών που προβλέπονται για τους ενεργειακούς επιθεωρητές.

Με τα τωρινά δεδομένα πάντως, όσοι νοικιάσουν ακίνητα μετά τις 9 Ιουλίου θα πρέπει να εξασφαλίσουν πρώτα το ενεργειακό πιστοποιητικό. Ο αριθμός πρωτοκόλλου του πιστοποιητικού πρέπει να αναφέρεται στο συμφωνητικό και η εφορία δεν θα θεωρεί τα συμβόλαια, αν ο ιδιοκτήτης δεν προσκομίζει αντίγραφο του πιστοποιητικού (αντίστοιχα στις αγοραπωλησίες οι συμβολαιογράφοι αναγράφουν στα συμβόλαια τον αριθμό πρωτοκόλλου του πιστοποιητικού και επισυνάπτουν ένα αντίγραφό του).

Η έκδοση πιστοποιητικού ενεργειακής απόδοσης είναι υποχρεωτική μόνο για τις νέες συμβάσεις μίσθωσης (όχι για ανανεώσεις υφιστάμενων συμβάσεων) και εφαρμόζεται σε ακίνητα άνω των 50 τετραγωνικών. Εξαιρούνται επίσης τα κτίρια με χρήσεις βιομηχανίας, βιοτεχνίας, εργαστηρίου, αποθήκης, στάθμευσης αυτοκινήτων, καθώς και τα πρατήρια καυσίμων.

Με το πιστοποιητικό, το κτήριο κατατάσσεται σε βαθμίδα ενεργειακής απόδοσης, κάτι ανάλογο με την κατάταξη που ισχύει από χρόνια για τις ηλεκτρικές συσκευές. Επίσης, ο ενεργειακός επιθεωρητής υποβάλλει στο πιστοποιητικό και συστάσεις για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης του κτιρίου.

Το κόστος έκδοσης πιστοποιητικών ενεργειακής απόδοσης είναι:

-Για επιθεώρηση ολόκληρης πολυκατοικίας 1 ευρώ ανά τετραγωνικό, με ελάχιστο κόστος 200 ευρώ.

-Για διαμέρισμα 2 ευρώ ανά τ.μ., ελάχιστο κόστος 150 ευρώ.

-Για μονοκατοικία 1,5 ευρώ ανά τ.μ., ελάχιστο κόστος 200 ευρώ.

-Για άλλες χρήσεις κτιρίων (π.χ. γραφεία) οι αμοιβές είναι 2,5 ευρώ ανά τ.μ. για επιφάνεια έως 1000 τ.μ. (ελάχιστο κόστος 300 ευρώ) και 1,5 ευρώ για τα επιπλέον (άνω των 1000 τ.μ.).

Οι αμοιβές αυτές είναι οι ελάχιστες και δεν περιλαμβάνουν ΦΠΑ Η Ομοσπονδία Ιδιοκτητών ζήτησε να καθιερωθούν οι προβλεπόμενες αμοιβές ως ανώτατες, για να προστατευθούν οι πολίτες, και όχι ως κατώτατες. Ζητά επίσης να αναβληθεί η εφαρμογή του ενεργειακού πιστοποιητικού στις μισθώσεις μέχρι το τέλος του έτους και από την επόμενη χρονιά να εφαρμοστεί τμηματικά, πρώτα για χώρους μεγάλων εμβαδών (π.χ. άνω των 500 τ.μ.) και στη συνέχεια για τις μισθώσεις μικρότερων ακινήτων.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

in Nature of Northern Jakarta

Designed by Agung Mahaputra, Andika Priya Utama, Arief Aditya Putra, Dely Hamzah, Nidia Safiana, and Rahadi Utomo, the proposal offers a unique way of integrating densely populated architecture into the natural environment of Northern Jakarta. The site is surrounded by mangrove forest whose delicate ecosystem is left without an undue footprint. The idea consists of two asymmetrical towers that rotate to get the beautiful vista while capturing sunlight from morning to midday. A corridor without artificial air conditioner encircles each floor. The corridors serve as a barrier between the sun’s heat and the workspace. They absorb the heat gain while allowing light in thereby reducing the dependence on electricity for artificial light and air in the buildings.

The Mangrove concept offers flexible spaces on each floor. A skeletal structure is used as the main structural system for the façade, which provides shade for interior spaces. The density of this shading system varies and is adjustable with the annual movement of the sun.

The Towers are designed to become part of the mangrove forest of Jakarta in that it can be used by the public. They are open to the public as an extension of the forest: the Java sea, the mangroves, the promenade, the tower ground floor, the podium floor, and the roof floor are designed to be accessible by those who want to enjoy the north sea of Jakarta. A dynamic pedestrian bridge escorts visitors from the promenade up to the podium level. The buildings are inaccessible by car. In order to preserve the health of the forest, the project promotes accessibility to only pedestrians and cyclists.

e Volo

Living in 3 Acts

This project explores and re-examines the conventions of the single family house. Located at 2727 Neutra Place in Silver Lake, it was our intent to not only continue the discourse that was started during the Case Study Houses era, but to simultaneously push past the typologies that were developed by way of adopting a mutation strategy that converted type into species. This allowed for the design to develop in three phases; the project follows the narrative of a couple as they are married, separated, and finally, deal with the aftermath of an earthquake. These three key moments signify the evolution of the House as it adapts to its social and environmental surroundings.

PHASE 1: Three cellular systems were developed to drive the tectonics of the house, beginning with a truss system that also defined its park-like circulation. Secondly, we framed the house by a structural cage that had minimal point of contact to the ground, allowing for the enclosure cell to negotiate between the natural and artificial landscape.

PHASE 2: In dealing with the separation, the house mutates in section, dividing the program of the house into two distinct areas, splitting each personal space above and keeping the shares space below.

PHASE 3: The earthquake creates a drastic change in elevation, causing the structural members to mutate vertically in order to re-stabilize the house in its final evolution.

Project Team: Wilson Wu, Nicholas Poulos, Michael Gross
Instructor: Hernan Diaz Alonso, TA: Nick Kinney

Ενεργειακή Κύπρος

Η ανακάλυψη των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη θάλασσα του Ισραήλ αναμένεται να δώσει μεγάλη ώθηση στην οικονομία της χώρας, πράγμα που πρόκειται να συμβεί και στην περίπτωση της Κύπρου, όπως εκτιμούν διεθνείς αναλυτές, αλλά και η εταιρεία Noble που έχει αναλάβει την ανάπτυξη αρκετών από τα κοιτάσματα της ευρύτερης περιοχής.

Η εφημερίδα Houston Chronicle αναφέρει σε πρόσφατο άρθρο της ότι «οι ανακαλύψεις μπορούν να καταστήσουν την Κύπρο έναν κεντρικό ευρωπαϊκό ενεργειακό κόμβο».

Ο Τέρι Γκέρχαρτ, αντιπρόεδρος της αμερικανικής Noble συμφωνεί με τις απόψεις αυτές: «Η Κύπρος ενδέχεται να βρίσκεται στα πρόθυρα μιας επανάστασης στο φυσικό αέριο. Το Αέριο θα ενδυναμώσει την κυπριακή οικονομία για τις επόμενες δεκαετίες. Η Κύπρος θα γίνει ο ενεργειακός κόμβος της Μεσογείου».

Η ανακάλυψη των νέων κοιτασμάτων εν μέσω μιας περιόδου με αυξημένες τιμές στα ορυκτά καύσιμα έρχεται σαν σωτηρία για μια Ευρώπη και έναν κόσμο που κινδυνεύει να παραμείνει στην ύφεση επ αόριστον εξαιτίας και αυτών των παραγόντων. Επίσης, η Κύπρος και το Ισραήλ, δύο χώρες που διέθεταν μέχρι σήμερα ελάχιστες πρώτες ύλες, ξαφνικά γίνονται ισχυρές δυνάμεις στις εξαγωγές αερίου, αλλάζοντας τα δεδομένα.

Τέλος, σημασία έχει η θετική επίδραση των εξαγωγών αερίου για τον προϋπολογισμό της Κύπρου, ο οποίος δεν βρίσκεται και στα καλύτερά του τα τελευταία χρόνια.

energeia.gr

A Viking Heritage

“A museum for Viking age heritage, the ultimate danger of falling somewhere to close to the literal architectural interpretation of Viking age building, or doing a late 20th century modernist museum with all its niceness and whiteness, in complete ignorant incoherence with a rather rough Viking age feeling.”

The project investigates the collision of scale and space. Obstructing elements. An absurd and unpolished atmosphere with roots in the exploration of a dark, yet intriguing space. The design takes its offset in a design competition arranged by the Historical Museum of North Jutland, Denmark, aimed at developing design proposals that will form the conceptual basis for a new Viking Museum.
The construction plays an important role in perceiving exterior and interior. The outer shape follows a noticeable and clear line in the landscape. Being smooth and nicely curved in the cafe area, it slowly transforms while the building narrows in towards the end of the exhibition. A mediation of space in relation to a profound mood and interpretation of the Viking heritage, has been central to the design. Structural investigations and the exploration of a linkage between form finding and structural analysis has been implemented by means of a morphogenetic optimization procedure.

“Intelligent Formation” is a first semester master’s project by Johan Kure, Kemo Usto, Kenn Clausen, Thiru Manickam & Douli Chen, developed at the School of Architecture, Design & Media Technology at Aalborg University, Denmark.

e Volo

Aortic Arc

The Aortic Arc designed by Visible Research Office creates a canopy over a student lounge in an existing two-story atrium at the heart of CCA’s San Francisco campus. The canopy is equal parts light scope, spatial definer and viewing portal. The canopy arc’s over an existing concrete beam and is topped by three portals. Two of the portals are located to pull in light from above while a third allows for discrete views into the lounge below. The panels of the canopy are shaped to direct natural light down into the space during the day and become a colorful surface when artificially lit at night. The canopy gives the lower level student lounge a sense of definition for large group activities and protection and intimacy for individual relaxation. The canopy acts as a screen to both direct and shield views from above.

Visual connection is still maintained between the upper level and the lounge space below but a degree of control is introduced through the canopy. Due to existing conditions, the canopy had to be self supporting and easy to dismantle. A light weight panelized system made from flexible plastic panels pop riveted together was developed using Generative Components in combination with CNC milled full scale mock-ups to verify the fabrication technique.

e Volo

City Futura

“City Futura” is a visionary urban design proposal by Los Angeles-based firm B+U for an expansion of the City of Milan set in the year 2210. The project is part of a development plan for fifteen different sites located on the outer ring connected by the Milan Metro line.

City Futura is superimposed over the existing city leaving most of its buildings untouched and tapping into existing infrastructure and expand it.

Urban design concept: Tissue and Void.  The 600m tall structure hovers over the city covering about one million square meter area and is divided into nine districts that are organized around three programmatic topics including: I- Civic; II- Entertainment and Recreation; and III-Art, Fashion and Manufacturing. Initially the nine districts were represented as spherical void spaces and randomly placed across the site, floating above the ground and varying in size and height they became placeholders for enormous civic arenas which expand up to 250 meters in diameter.

These public supercenters act as a scaffold for developing a new kind of urban tissue that is not defined by conventional massing and zoning rules within a two dimensional city grid but are based on emergent growth models and developed by linking together families of massing elements that form larger subsystems in-between and around these public hubs, which then in turn are linked again to give rise to a grander systems vastly expanding across the city. Elevating this system off the ground exposes the underside of the city, a quasi sixth façade. It allowed us to rethink the city quite literally from the ground up envisioning how one might move through it and how infrastructure might develop, how our spatial perception and experience might change, how our organizational models can be expanded and new interrelations can be made.

e Volo

Trees to save Africa

Δέντρα που σώζουν τη δυτική Αφρική

Του MARK HERTSGAARD*

Στον Νίγηρα, σχεδόν το ήμισυ του πληθυσμού απειλείται από το λιμό, ενώ στο Τσαντ το όριο του συναγερμού έχει ήδη ξεπεραστεί. Η σημερινή κατάσταση οφείλεται στο συνδυασμό της εκρηκτικής ανόδου της τιμής των τροφίμων με την ξηρασία και τη μείωση της διεθνούς βοήθειας. Ομως, ορισμένες νέες αγροτικές τεχνικές έχουν μεταμορφώσει μερικές ημιερημικές εκτάσεις σε πιο παραγωγικές γαίες. Βέβαια, πρόκειται για πειράματα περιορισμένης έκτασης, τα οποία, ωστόσο, παρακολουθούνται με προσοχή.

Οι σοδειές έχουν αυξηθεί και οι οικογένειες δεν φεύγουν απ' τον τόπο τους χάρη στην πρωτοπόρο δενδροκομία.

Βρισκόμαστε στην Μπουρκίνα Φάσο, στη Δυτική Αφρική. Ο ήλιος δύει έπειτα από μία ημέρα αποπνικτικής ζέστης. Ομως, στην αγροτική εκμετάλλευση του Γιακούμπα Σαβαντόγκο ο αέρας είναι πολύ πιο δροσερός. Με ένα μικρό τσεκούρι στον ώμο του, ο αγρότης με τα γκρίζα γένια διασχίζει το δασύλλιο και τα χωράφια του με άνεση που θυμίζει πολύ νεότερο άντρα. Αν και ο Σαβαντόγκο δεν γνωρίζει γραφή και ανάγνωση, δεν παύει να είναι ένας από τους πρωτοπόρους της αγροτικής δενδροκομίας, μιας προσέγγισης της γεωργίας που στηρίζεται στην ενσωμάτωση δέντρων στο σύστημα γεωργικής παραγωγής. Η συγκεκριμένη τεχνική, η οποία έχει επιτρέψει τη μεταμόρφωση της Δυτικής Υποσαχάριας Αφρικής (Σαχέλ) κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, αποτελεί ένα από τα πλέον υποσχόμενα παραδείγματα του τρόπου με τον οποίο οι φτωχοί πληθυσμοί μπορούν να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Ντυμένος με μια σκούρα βαμβακερή κελεμπία κι έναν λευκό σκούφο, ο Σαβαντόγκο στέκεται δίπλα στις ακακίες και στις τζιτζιφιές που ρίχνουν τη σκιά τους σε ένα μικρό περιφραγμένο χώρο όπου περιφέρονται καμιά εικοσαριά φραγκόκοτες. Το μεγαλύτερο μέρος της γεωργικής του εκμετάλλευσης -200 στρέμματα, έκταση ιδιαίτερα σημαντική σε σχέση με τα τοπικά δεδομένα- ανήκει στην οικογένειά του εδώ και αρκετές γενιές. Ομως, η γη εγκαταλείφθηκε κατά τη διάρκεια της μεγάλης ξηρασίας (1972-1984), ενώ την ίδια περίοδο η μείωση των ετήσιων βροχοπτώσεων κατά μέσον όρο 20% κατέστρεψε την παραγωγή τροφίμων στο Σαχέλ και μετέτρεψε μεγάλες εκτάσεις σαβάνας σε έρημο, με αποτέλεσμα να υπάρξουν εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί από το λιμό.

Ο Σαβαντόγκο διηγείται: «Οι άνθρωποι βρέθηκαν σε τόσο άθλια κατάσταση, ώστε αναγκάστηκαν να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονταν». Από την πλευρά του, ξανάρχισε να χρησιμοποιεί το «ζάι», μια τεχνική που είχαν ανακαλύψει εδώ και αιώνες οι ντόπιοι χωρικοί και η οποία συνίσταται στη διάνοιξη μικρής τρύπας κοντά στη ρίζα του φυτού, έτσι ώστε να συγκεντρώνεται εκεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της επιφανειακής απορροής του νερού από τις σπάνιες βροχοπτώσεις. Μάλιστα, για να κατορθώσει να συγκεντρώσει ακόμα μεγαλύτερες ποσότητες νερού, αύξησε τις διαστάσεις κάθε τρύπας. Ομως, η μεγαλύτερη καινοτομία του ήταν ότι πρόσθεσε στις τρύπες κοπριά κατά τη διάρκεια της ξηράς εποχής, πράγμα που οι συντοπίτες του θεωρούσαν μεγάλη σπατάλη.

ΤΡΥΠΕΣ... ΓΙΑ ΝΕΡΟ
Κι όμως, η συγκέντρωση νερού και λίπανσης μέσα σε αυτές τις τρύπες, αύξησε την απόδοση των καλλιεργειών του. Ωστόσο, δεν είχε προβλέψει το σημαντικότερο αποτέλεσμα της τεχνικής του: μέσα στα χωράφια όπου καλλιεργούσε κεχρί και σόργο άρχισαν να φυτρώνουν δέντρα, τα οποία προέρχονταν από τους σπόρους που περιείχε η κοπριά. Υστερα από μερικές καλλιεργητικές περιόδους, αποδείχθηκε ότι τα δέντρα, τα οποία τώρα φτάνουν σε ύψος κάποιων μέτρων, συνέβαλαν στην αύξηση της απόδοσης των καλλιεργειών, ενώ παράλληλα λίπαιναν και το έδαφος: «Από τη στιγμή που άρχισα να εφαρμόζω αυτή τη μέθοδο αποκατάστασης των υποβαθμισμένων εδαφών, η οικογένειά μου απαλλάχτηκε από τη διατροφική ανασφάλεια, ακόμα και τις δύσκολες χρονιές».

Η αγροτική δενδροκομία που επινόησε ο Σαβαντόγκο έχει ήδη επεκταθεί σε μεγάλες περιοχές όχι μονάχα της Μπουρκίνα Φάσο, αλλά και των γειτονικών χωρών, στον Νίγηρα και στο Μάλι, συμβάλλοντας στη μετατροπή εκατομμυρίων στρεμμάτων ημιερημικών εκτάσεων σε πιο παραγωγική γη. Μάλιστα, ο Κρις Ρέιτζ, ολλανδός γεωγράφος ο οποίος εργάστηκε επί τριάντα χρόνια στην περιοχή, εκτιμά ότι «χωρίς αμφιβολία, πρόκειται για τη μεγαλύτερη θετική οικολογική ανατροπή στο Σαχέλ, κι ίσως σε ολόκληρη την Αφρική».

Στην τεχνική ορολογία, η μέθοδος αποκαλείται «υποβοηθούμενη φυσική αναγέννηση» (ΥΦΑ). Διάφορες επιστημονικές μελέτες επιβεβαιώνουν τα πολλαπλά θετικά αποτελέσματα της εισαγωγής δέντρων μέσα στις καλλιέργειες: προστατεύουν τα νεαρά βλαστάρια από τον άνεμο, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλουν στη διατήρηση της υγρασίας του εδάφους. Επιπλέον, η σκιά τους προστατεύει τις καλλιέργειες από τη ζέστη. Οταν τα φύλλα τους πέφτουν, δημιουργούν ένα προστατευτικό στρώμα που διατηρεί την υγρασία του εδάφους αυξάνοντας τη γονιμότητά του, ενώ παράλληλα χρησιμεύουν και ως τροφή για τα ζώα. Μάλιστα, σε περίπτωση λιμού, οι κάτοικοι μπορούν ακόμα και να τραφούν με τα φύλλα ορισμένων δέντρων. «Στο παρελθόν, υπήρχαν φορές που οι αγρότες αναγκάζονταν να σπείρουν το χωράφι τους ακόμα και τέσσερις ή πέντε φορές, επειδή ο άνεμος παράσερνε μακριά τους σπόρους», εξηγεί ο Ρέιτζ, ο οποίος υμνεί τα πλεονεκτήματα της ΥΦΑ και προωθεί την τεχνική με ζήλο ιεραποστόλου. «Τα δέντρα δημιουργούν φραγμό ενάντια στον άνεμο και σταθεροποιούν το έδαφος, το οποίο δεν κινδυνεύει πλέον από τη διάβρωση -αρκεί να σπείρει κανείς μονάχα μία φορά».

Επίσης, το ζάι και οι διάφορες άλλες τεχνικές συλλογής του βρόχινου νερού συνέβαλαν στον εμπλουτισμό του υδροφόρου ορίζοντα. Οπως αναφέρει ο Ρέιτζ, «τη δεκαετία του 1980, σε διάφορες περιοχές της περιφέρειας, η στάθμη του υδροφόρου ορίζοντα κατέβαινε ένα μέτρο το χρόνο. Από τότε που άρχισε να εφαρμόζεται το ζάι και οι διάφορες άλλες τεχνικές συλλογής του βρόχινου νερού, η στάθμη του ανέβηκε κατά πέντε μέτρα, παρά τη μεγάλη αύξηση του πληθυσμού στην περιοχή». Μάλιστα, σε ορισμένες ζώνες μετρήθηκε άνοδος της στάθμης του υδροφόρου ορίζοντα έως και δεκαεπτά μέτρων. Οι μελέτες αναφέρουν παρόμοια αποτελέσματα και στον Νίγηρα.

Οσο περνούσε ο χρόνος, ο Σαβαντόγκο άρχισε να παθιάζεται με τα δέντρα. Σήμερα, η αγροτική του εκμετάλλευση θυμίζει περισσότερο δάσος και λιγότερο καλλιέργειες. «Στην αρχή, αναμείγνυα τα δέντρα και τις καλλιέργειες. Ομως, έφτασα στο σημείο να προτιμώ τα δέντρα, επειδή προσφέρουν άλλα πλεονεκτήματα». Πράγματι, προσφέρονται για εκμετάλλευση: τα κλαδιά τους κλαδεύονται και πωλούνται κάθε χρόνο, χώρια που τα οφέλη που εξασφαλίζουν στο έδαφος διευκολύνουν το φύτρωμα κι άλλων δέντρων. «Οσο περισσότερα δέντρα έχεις, τόσο αυξάνονται τα εισοδήματά σου».

Με την επέκταση της δασικής έκτασής του, ο Σαβαντόγκο ήταν σε θέση να πουλάει καυσόξυλα, ξυλεία για έπιπλα και οικοδομική ξυλεία. Τα δέντρα παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στην παραδοσιακή φαρμακευτική τέχνη, γεγονός διόλου αμελητέο σε μια περιοχή όπου τα σύγχρονα φάρμακα είναι σπάνια και πανάκριβα.

Βέβαια, πρέπει να διευκρινίσουμε ότι αυτοί οι αγρότες δεν φυτεύουν δέντρα με τον τρόπο που προέτρεπε τον πληθυσμό της Κένυας η βραβευμένη με Νόμπελ ακτιβίστρια Ουανγκάρι Μαατάι και το κίνημά της «Πράσινη Ζώνη»: κάτι τέτοιο θα αποτελούσε γι' αυτούς μια πολυδάπανη και παρακινδυνευμένη υπόθεση. Το μόνο που κάνουν είναι να περιποιούνται και να προστατεύουν τα δέντρα που φυτρώνουν από μόνα τους. Σύμφωνα με ορισμένες μελέτες που αφορούν τη Δυτική Υποσαχάρια Αφρική, το 80% των δέντρων που φυτεύονται από τις οργανωμένες εκστρατείες δενδροφύτευσης ξεραίνονται έπειτα από ένα ή δύο χρόνια. Αντίθετα, τα δέντρα που φυτρώνουν μόνα τους είναι ενδημικά είδη και συνεπώς ανθεκτικότερα. Εξάλλου, δεν στοιχίζουν τίποτε.

Και στο Μάλι επίσης υπάρχουν δέντρα που φυτρώνουν παντού, ανάμεσα στις καλλιέργειες. Στο πάμπτωχο χωριό Σοκούρα, οι κατοικίες κατασκευάζονται από κλαδιά που καλύπτονται με λάσπη. Δεν υπάρχει ούτε νερό ούτε ηλεκτρικό, τα παιδιά φοράνε βρόμικα και σκισμένα ρούχα, μάλιστα, η κοιλιά πολλών είναι πρησμένη εξαιτίας του υποσιτισμού. Κι όμως, σύμφωνα με τους κατοίκους, η ζωή τους βελτιώνεται, εν μέρει χάρη στα δέντρα.